12th August,
बिहान ठिक साढे सात बजे फोनको आर्लम बजेपछि म निन्द्रामै आर्लम बन्द गरेर एकछिन पल्टिरहन्छु र फेरी निन्द्राले समात्न खोजेपछि फेरी सात बजेर तेत्तिस मिनटको आर्लम बज्छ, म विवश भएर उठि आफ्नो नित्य कर्म भ्याएर कामको ड्रेस लगाई नास्ता गरी कम्पनीमा पुग्छु । काम शुरु हुन्छ । दैनिक बढि रहेको गर्मीमा १०-१२ किलोग्रामको फलाम उठाउदै ३५-४० सेकेन्डको अन्तरालमा मेशिनमा हाल्दै-निकाल्दै , बिच-बिचमा नाप-तौल पनि गर्दै घाटी सुक्ने गरी लगातार चार घण्टा काम गरेपछि बल्ल-तल्ल खाना खाने समय आउछ । लामो साँस फेर्दै खाना खाएको १ घण्टा पछि फेरी उहि काम , तातो वातावरण त्यसमाथि पनि मेशिनको फलाम काँटेको बाफ, पुरै शरिरमा पानीको धारा, त्यो गर्मीमा चिसो पानी, अनि धेरै चिसो पानी खाएपछि घाटीको पनि छुट्टी, यस्तै-यस्तै कामले आठ घण्टाको काम पछि ओभर टाइम छ भने फेरी काम, होइन भने हल्का खाना खाएर बल्ल आयो पालो कमप्युटरको , हल्का समाचार हेरे पछि अगाडी मेल चेक गर्छु अनि ब्लग र त्यसपछि गेम खेली बस्छु ।
कोरियाको ठिक बाह्र बजे राती bfbs मा समाचार सुन्दै गेम खेल्छु, खेल्दै जाँदा कति बज्छ थाहा छैन १-२ र कहिले त ३ पनि बज्छ । त्यसपछि सुत्नु पर्यो भन्ने सोचेर बिस्तरा तिर लाग्छु, आर्लम चेक गर्छु अनि टेलिभिजन खोलेर कुनै मनपर्ने सिरियल वा फिल्म आयो भने हेर्छु , नभए बन्द गरि सुत्छु । फेरी सपनातिर हराउछु , तर सपनाको मध्यान्तर नहुदै फोनको आर्लम बज्छ । गएको तीन दिन अगाडी कम्पनीमा काम अलि व्यस्त, अत्याधिक गर्मी र त्यो गर्मीमा चिसो पानी खाएर मेरो घाटी साह्रै दुखेर अलि बिसन्चो भएर आज दश हजार कोरियन वनको दवाई खाईरहेको छु । त्यसैले गेम पनि खेल्न मन लागेन र ब्लग पनि चलाएन । शनिवार र आइतवारमा अलि-अलि अमृत पनि खानै पर्यो । झन् साथिहरु सँग हिजो नेपालबाट आमाले पठाउनु भएको स्याँउको ब्रान्डी र खसीको सुकुटीको आनन्दले आज अलि पिरेको छ । सायद भोली बाट म फेरी आफ्नै गतिमा भाग्ने कोशिस गर्ने छु ।
नेपाल बाट पैसा कमाउन आएको म यो कम्पनीमा पैसा त कमाइएन तर कम्पनीले बुढो मात्र बनायो । बस कोरिया आएपछि यस्तै छ मेरो दैनिकी एउटा कार्बन कपि झै ।
काठमाण्डौ को तापक्रम:
