तपस्वी रामबहादुर बमजन दस महिनापछि महेन्द्र राजमार्गको निजगढ-पतलैया खण्डको आठकिलो भन्ने ठाउँबाट ५ किलोमिटर उत्तर जंगलमा धारिलो तरबार सहित सिकारीहरूले तपस्यारत अवस्थामा फेला पारेका छन् । पुष्ट शरीर, लामो कपाल भएका बमजन यसपटक मिजासिलो रूपमा देखिएका छन् र तरबार बारेको सञ्चारकर्मी र सर्वसाधारणको जिज्ञासालाई विनम्रता पूर्वशान्त पारेका थिए । तपस्या स्थलमा कोलाहल हुन नदिन र अनुयायीहरूलाई १०/१५ हात परबाट दर्शन गर्न र त्यहाँदेखि ५ किमी पश्चिमस्थित ऐतिहासिक हलखोरीया दह छेउ बस्ने इच्छा उनले व्यक्त गरेका छन् । अझै अन्न नखाएको र जंगली जडिबुटी मात्र खाई बारा, पर्सा र रौतहटको जंगलमा तपस्या गरिरहेको पनि बताए ।
कान्तिपुर दैनिक (more…)

[प्रस्तुत तलको नेपाली जनसम्पर्क समिति अमेरिकाको प्रेस विज्ञप्‍ती मलाई ई-मेलबाट प्राप्त जस्ताको तस्तै यहाँ प्रस्तुत गरेको छु । यो मेरो ई-मेलमा आएको दोस्रो मेल हो, तपाई पनि केही लेख, रचना, कविता वा चुट्किलाहरु पठाउन चाहनु हुन्छ भनें मेरो ई-मेलमा पठाउन सक्नु हुन्छ । धन्यबाद !]

नेपाली जनसम्पर्क समिति अमेरिका
२१९ स्प्रिड फिल्ड एभेन्यू समिटी
न्यूजसर् ०७९०१ अमेरिका
फोन ६४६ २८५ २६९३
इमेलः kc@chhetrylaw.com

प्रेस विज्ञप्ति :

नेपाली कांग्रेस केन्द्रीय समितिबाट २०६३ मंसीर ४ गतेको निर्णय अनुसार गठित यस नेपाली जनसम्पर्क समिति संयुक्त राज्य अमेरिका अधिवेशन तयारी समितिको पछिल्लो बैठक मिति तद्अनुसार सन् २००६ डिसेम्बर २० तारिख सम्पन्न भएको छ । यसअघि डिसेम्बर ०३ डिसेम्बर १२ र डिसेम्बर १५ तारिखमा पनि समितिको बैठक सम्पन्न भएको छ । सबै बैठकमा पाँचै जना सदस्य पदाधिकारीहरु संयोजक म स्वयं खगेन्द्र जी.सी.सहित सदस्यहरु आनन्द विष्टडा, सुरेन्द्रराज देवकोटा, मृदुला कोइराला र कृष्ण लामिछानेले टेलि कन्फ्रेन्समार्फत सहभागिता जनाएका थियौं ।
(more…)

पुष ६ गतें,

आज भन्दा ठिक एक वर्ष अगाडी मैले ५ वटा कविताहरु बाट ब्लगिङ्ग शुरु गरेको थिए । त्यस बेलाको फुर्सदको समयमा शुरु गरेको मेरो नेपाललें एक वर्ष पुरा गराउने कुनै योजना थिएन तर आज जसो तसो एक वर्ष पुरा गरेको छ । नेपालमा हुँदा साथीले हटमेलमा ई-मेल खोलिदिएको र अर्को पटक खोल्न नआँउदा पछि Dead भएको कुरा पनि हिजो अस्ती जस्तो लाग्छ । यहाँ आएर शुरुमा साइबर जानी-नजानी कम्प्युटर चलाए र पछि साथी/दाई (बिकाश) कोठामा गएर कम्प्युटरको बारेमा अलिकत सिक्ने मौका पाए र त्यहिबाट याहुमा ई-मेल खोले र याहु च्याटमा विभिन्न देशहरुको च्याटरहरु च्याटमा मात्र दिन बितिरहेको थियो ।

एक दिन दाईले कति च्याटमा मात्र व्यस्त हुने यसो नेपालको न्युजहरु पनि हेर्ने गर्नु पर्छ भन्नु भा’को र वहाँको ब्लग पढ्दा (शुरुमा वहाँको ब्लगस्पटमा ब्लग थियो अहिले सो Delete गर्नु भा’को छ । ) म पनि ब्लग तिर ध्यानाकर्षण भए र मैले पनि ब्लग दर्ता गर्न पुगें । धेरै कुराको अज्ञानताले शुरुमा ब्लगिङ्ग गर्न अलि कठिन भएको थियो तर पछि पछि ठिक-ठिकै भयो । कहिले साईवरबाट कहिले दाईको बाट ब्लगिङ्ग गर्न थाले, फेरी त्यो पनि सम्भव भएन र मैले पनि कोठामा ईन्टरनेट राख्‍ने बिचार गरे र कोठाकै साथीसँग मिलेर कम्प्युटर+ ईन्टरनेट राखे र मासिक नेपाली लगभग तीन हजार तिरेर अझसम्म ईन्टरनेट चलाई राखेको छु । त्यसबेलाको फुर्सदको समयमा त ठीकै थियो तर अहिले कम्पनीमा काम बढेकोले न ब्लगमा समय दिन सकिन्छ न २४ घण्टे ईन्टरनेटको सहि उपयोग गर्न सकिन्छ ।

अब त मेरो लागी कोरियामा भात सकिए जस्तो छ । तीन वर्षको भिषा यहि आउँदो २७ जनवरीमा सकिन्छ त्यस पछि सायद घरतिरको बाटो तत्ताउनु पर्ला जस्तो छ । तै पनि विचार गर्दै छु । नेपालमा अझै केहि गरिखान सकिने अवस्था भैसकेको छैन । दिन-दिनै चक्का-जाम र नेपाल बन्दको चलनलें अझ प्रगति गर्दै छ । “शान्ति कुन चराको नाम हो ?” अझै थाहा छैन ।कहिले माओवादी बहुलाउने कहिले सात दलका नेताहरु त कहिले राजा…. अझ कहिले त सबै बहुलाउन थाल्छन् र पो मर्नु भा’छ नेपाली जनतालाई । सानो तिनो कुरामा देशनै बन्द गर्नु पर्छ, टायर नबाली हुन्न ? हुँदा- हुँदा विश्व खुसीले हर्षित हुने बेलामा पनि नेपाल बन्द रे !! वाह ! वाह !! प्रचण्ड जय होस् , हो यसरीनै बनाउछौ तिमीले नेपाललाई सिंगापुर ………

१.
राम- यो मेरो एकदम इमान्दार कुकूर हो । यसले दैनिक मलाई कान्तिपुर पत्रिका लिएर दिन्छ ।
अर्जुन(साथी)- जाबो पत्रिका लिएर दिनुलाई पनि इमान्दारिता भन्छन् ?
राम- किन नहुनु त ?। छिमेकीकोबाट पत्रिका उठाएर ल्याउनु कति ‘रिक्स’को कुरा हो , जो त्यहिले कहाँ सक्छ ।

*******************************
२.
चारजना साथी पिकनिक जाने बिचार गर्दै थिए । सबैले खानेकुरा घरबाटै लिएर जाने निधो गरे ।
पहिलो : म मिठाई लैजान्छु ।
दोस्रो : म दाल-तरकारी ल्याउछु ।
तेस्रो : म रोटी, परौठा बनाएर ल्याउछु ।
चौठो (जुन अलि कंजुस थियो ): म आफ्नो दुबै भाईलाई लिएर आउछु ।

******************************* (more…)

सयौ थुंगा फुलका हामी, एउटै माला नेपाली
सार्वभौम भई फैलिएका मेची-महाकाली ।

बहुल जाति, भाषा, धर्म संस्कृति छन् बिशाल
अग्रगामी राष्ट्र हाम्रो, जय जय नेपाल ।

एकाबिहानै साथीको मुखबाट निस्केका यी गीतहरुले म झसङ्ग भए, आँखा मिच्दै उठे, धेरै ढिलो भएछ । साथीले बिहानै यो गीत मेरो संसार ब्लगबाट पढ्दै हुनुहुन्थ्यो । साथीलाई सोधे यो त गीत होइन रहेछ गीतको बाँउ पो रहेछ, अर्थात भर्खरै राष्ट्रिय गीत छनोटका क्रममा ओखलढुंगाका कानुन व्यवसायी ३५ वर्षिय प्रदिप कुमार राई “व्याकुल माइला” को गीत (अहिलेको राष्ट्रिय गीत) पो रहेछ । गीत सुन्नलाई यहाँ क्लिक गर्नुहोस् >>

यस राष्ट्रिय गीतको बारेमा त धेरैले धेरै कुराहरु लेखिसकेका छन् त्यसैले म थप्न चाहान्न । (more…)