यसलाई चिन्नु नचिन्नु आ आफ्नो खोजीमा निर्भर पर्छ । यसै प्राण स्वरुप मानव जिवनमा भगवानले उमेरको क्रमिकतासंगै चैतन्य स्वरुप चेतना पनि प्रदान गर्दै रहनु हुन्छ । जुन अरु चराचर उत्पतिमा प्रदान गरिएको छैन । यसैले यस चराचर जगतको उतम प्राणि मानव हुन पुगेको हो । जुन कुरा प्राण रुपी मानवसंग आत्मा स्वरुप भएर बसेको छ । जुन आत्माले हाम्रो शरिर सुतेँ पनि, जागाँ बसे पनि हर राम्रा नराम्रा र घटित कार्य टिपीरहेको हुन्छ । हामी निदाएको बेलामा हाम्रै आँखाले नदेखे पनि र अरुको आँखा छले पनि हामी स्वयम भित्रको आफ्नो आत्मा कहिल्यै ढाँट्न र छल्न सक्दैनौ । जस्तो कि हामी निदाएको बेलामा पनि राम्रोसंग सुते नसुतेको र सपनामा देखेको कुरा समेत भोली पल्ट हामीलाई जागाँ अवश्थामा त्यहि मानव आत्माले बताई दिन्छ । ल हेर त हामी मानव सुते पनि एक अदृष्य शक्ति जिवीत जिव हामीसंग रहेछ । यसैले त उसले हामी सुते पनि सबै देखेको र जानेको छ । भोली पल्ट हरेक बिहान रात भरि सुतेको, नसुतेको र सपनाको कुराहरु बताई रहेछ । यस्तै हामी आफु चोखो देखीन अरुले नदेखेका कयौ कुराहरु होइन भनि भन्छौ तर आफ्नै आत्माले स्वयम हामीलाई भन्छ तैले फलानालाई ढाटिस् । हो यहि फलानालाई ढाटिस् भन्ने र गलत गरिस् भन्ने नै स्वयम मानव भित्रको जिव नै भगवान स्वरुप पबित्र आत्मा हो । तर आजका मानव आफ्नो शरिरको मनमा उब्जीएको लोभ, मोह, घमण्डर्,र् इष्र्या, डाहा, र वासनामा तिप्त भै स्वयमको त्यो राम्रो नराम्रो छुट्याउने पबित्र आत्मासंग नसोधीकन क्षणिक सुख भोग्ने लालसामा अनेकौ अपबित्र कार्यहरु गर्छन । तर हरेक मानव यस्ता कार्य गरिसके पछि पछुताएर भन्छन् धत् मैले गर्न नहुने कार्य गरे । बेक्कार गरेछु भन्छन् । जति बेला धेरै ढिलो भैसकेको हुन्छ । आफ्नो क्षणिक स्वार्थ पुर्तीसंगै अरुलाई रुवाई रहेको हुन्छ । मानव सधै यहि नेर चुक्छ । यहि मानव मन र आत्मामा फरक छ । यो मानव मनले राम्रो नराम्रो जे पनि चिताउँछ र क्षणिक सुख भोग भन्छ तर आत्माले सत्य असत्य बताएर प्रेम र विश्वासमा मानव जीवन र जगतकै भलो हुने कार्य गर भन्छ । हरेक मानवलाई उसको आत्माले राम्रो नराम्रो सबै बताई दिन्छ तर र्सवप्रथम उँ आत्मालाई नसोधी उतमता हुने र क्षणिक सुख भोग्ने कार्य गर्छ र पछि पछुताउँछ । स्वयम आफु भित्रको आत्मालाई मानवले सोध्दैनन् मात्र यो मनबाट उब्जीएको साथै इन्द्रियहरु र जनेन्द्रीयहरुको माग अनुसार क्षणिक सुख भोग्न आतुर हुन्छ । जब भोग्छ तब अनि मैले पाप गरे, गल्ती गरे अब अरुले देखे र थाहा पाए भने बर्बाद हुन्छ भन्दै आफ्नो खोक्रो उतमता राख्न त्यहि पाप छोप्न अरु पाप कार्य गर्छ । भनिन्छ नि एक पाप छोप्न सय पाप गर्नु पर्छ र सय पाप छोप्न हज्जार पाप गर्नु पर्छ । आजको यस रोदन र दुखद पुर्ण जीवनको कारक तत्व यहि आचरणका मानवको बाहुल्यता हो । यो भ्रष्टचार, बलत्कार, हत्या हिंसा र युद्ध आजका यहि आचरण भएका मानवले निर्माण गरेका हुन् । शुरुमा मानव स्वयम खराब हुदैन । यहाँका वातावरणको शिक्षा र सगतले प्रभाव पारेको हुन्छ । आजका मानव यहि क्षणिक सुख भोग्न र उच्च देखिन यस वातावरणको शिक्षामा दौडीरहेकाछन् । जसको प्राप्ति पश्चताप हो । परिणाम एक दिन यो सुख शान्ति रुपि घरको अन्त्य हुनेछ । जस्तो कि आज कयौ घर र जीवन बर्बाद र बिखण्डन भैरहेकाछन् । डाक्टर स्वयम भन्दैछन् नब्बे प्रतिशत मानवमा धेरै थोरै डिर्पेशन छ । यो सबै गलत सोचाई र आचरणबाट प्राप्त हुने मानसिक रोग हो । आज यस मानवले स्वयमलाई नराम्रो संगतमा फसाएर स्वयमको असल सुखमय पबित्र आत्मा रुवाएको छ । यहि बिकशीत स्वरुपले संसार बिनासको पल लीएर आउँने छ । आज यहाँ भएका तमामा बिर्कीती यहि मानवले भित्राएको हो । स्वयम हामी मानव आफ्नो प्रेम र विश्वासको पबित्र आत्मा छाडेर रिस, इष्र्या डाह लोभ मोह घमण्ड ,वासनामा लिप्त भैरहेका छौ जसको प्रतिफल यो दुःख, पिडा र आत्मा असन्तुष्टि हो । यसैले तमाम मानव कतै दृष्यमा त कतै अदृष्यमा रोईरहेकाछन् । यो पवित्र आत्मा यो शरिरको अन्त्य भए पनि सधै यस संसारमा रहि रहन्छ तर त्यो कुरा मानवले आफ्नो अन्तिमपलमा मात्र थाह पाउँछ । त्यसैले अबका शिक्षितवर्गले यो शभ्य सभ्यतामा यस पबित्र आत्मालाई अगाल्न र चिन्न सकेकमा सुनमा सुगन्ध हुने थियो । यहि अज्ञानताको कारण आज तमामा मानव भौतारिएकाछन् । आजका मानव यहि भौतिक शरिरको मात्र शिक्षित छन् तर पबित्र आत्माको सत्यता नचिन्दा स्वयम छटपटीमा बाँच्दै अरुलाई रुवाई रहेकाछन् ।

हेर यो शरिर र मन अनि सुन चाँदी धन अरुको हुन सक्छ तर प्रेम र विश्वासको पबित्र आत्मा कहिल्यै कसैको हुन सक्दैन । जुन निराकार छ । अटल छ र अमर छ । यसैले त भनिन्छ नि चोखो प्रेम र विश्वास अमर हुन्छ भनेर । आज जति पनि दुःख पिडाहरु उत्पति भएकाछन् त्यसको कारक तत्व त यहि अप्रेम र अविश्वास नै हो । ब्यtmिको घमण्ड, इष्र्या, डाह, लोभ र मोह हो । हिजो जड्गलमा बस्ने यो मानव आज शहरमा बसेको छ । हिजो गिठा भ्याकुर खाने मानव आज डिनर डिस्को गरिरहेको छ । हिजो नागैं हिड्ने यहि मानव आज फेशन फेशनका कपडा लगाएको छ । हिजो खाली खुट्टा जगलमा हिड्ने यहि मानव आज पजेरो र जहाजमा घुमेको छ तर पनि खै त उँ खुसि भएको - संसारमा आत्मिय प्रेम र विश्वास भन्दा सुख र ठुलो अरु केहि छैन । यो मानव शरिर र धन सम्पती त आज आयो भोली जानेछ । यहि माटोमा वा धर्तीमा रहने छ । अटल र अमर त यो पबित्र मानव आत्मा हो जो हामी मानव मरे पनि उ कहिल्यै मर्दैन । यसैले त हामी मानव मरे पछि फलानोको लास भनिन्छ । फलानो भनिदैन । ल भन्नुस त फलानो को रहेछ त - हो त्यो पबित्र प्राण स्वरुपसंग रहने आत्मा नै तिमी मानव हो । जुन हाम्रो शरीर ढले पछि पनि यहि हावामा विराजमान हुन्छ । यो मानव आत्माले सधै सत्य बाटो देखाउँछ । यसैले त जसले मानव आत्मा रुवाउँछ उसले दुःख पाउँछ ।

यो हिन्दु, मुस्लिम, क्रिश्चियन र बौद्धीष्ट धर्म होइनन् । मानव कल्याण गर्छु भन्ने जमातहरु हुन् । धर्म त एकै यो मानव कल्याण हो । यसैले त मानवका असत्य र पाप बोली, बचन र कार्य कहिल्यै टिक्दैनन् । साथै यो निर्जीव स्वरुप मन्दिर, मस्दिज, चर्च र गुम्वामा भगवान छैनन् । कृष्ण, राम, ऐशु, महोमद वा बुद्धहरु भगवान होइनन् । उनिहरु भित्र भएको एकै स्वरुप यो पबित्र आत्मा नै भगवान हो । जसलाई उनिहरुले चिन्न र जान्न सकेँ । भगवान एकै हुन्छ र भगवान त तिमी हामी मानवको पवित्र आत्मामा बास गरेको छ । यदि मठ मन्दिरमा भगवान हुन्थे भने यो मानवले यत्रो बिधी पुजा गरेर पैसा चढाएको छ खै त भगवानले दर्शन दिएका - खै त असल र सत्य कुरा सिकाएका - झन झन मानवलाई पिडा बढेको छ । धन सम्पति भएर पनि मानव कुनै न कुनै दुःखमा परेर रोई रहेको छ । यसैले आफु र यस जगतलाई भलो गर्न अनि सुख शान्ति दिन चाहन्छौ भने स्वयम आफु भित्रको रहेको भगवान खोज । जुन भगवान स्वरुपले मानवको प्राणमा रहेर आत्मा बन्दै हर मानवलाई सत्य असत्य, राम्रो नराम्रो बताई रहेको छ । हरपल हरक्षण स्वयम मानवले गरेको राम्रा नराम्रा कार्यको साक्षि बसिरहेको छ । सोध आफैसंग आत्माले कहिल्यै झुट बोल्दैन । यहि सत्यवादी हामी निदाएको बेलामा पनि जिवीत रहने जिव यो पबित्र मानव आत्मा नै इश्वर हो । जुन आत्माबाट सधै प्रेम र विश्वासको सृजना हुन्छ । यो संसारको दुःखबाट छुट्नु छ भने स्वयम आफु भित्रको सत्य खोज तर दुःख भनेको दैनिक खान र बाँच्नको लागि गरिने कार्य साथै मानव भएर निभाउँनु पर्ने कतर्ब्य चाहि होइन । दुःख भनेको धन सम्पति भएर पनि मानव आत्मा असन्तुष्टि र आजको रुवाई हो । यो रुवाई र पिडा अन्त्य गर्न स्वयम भित्रको सत्य खोज । सत्य खोज । सत्य खोज ।

When a GIRL is quiet … millions of things are running in her mind.
When a GIRL is not arguing … she is thinking deeply.
When a GIRL looks at u with eyes full of questions … she is wondering how long you will be around.
When a GIRL answers ” I’m fine ” after a few seconds … she is not at all fine.
When a GIRL stares at you … she is wondering why you are lying.
When a GIRL lays on your chest … she is wishing for you to be hers forever.
When a GIRL wants to see you everyday… she wants to be pampered.
When a GIRL says ” I love you ” … she means it.
When a GIRL says ” I miss you ” … no one in this world can miss you more than that.

Life only comes around once make sure u spend it with the right person …. so

Find a guy … who calls you beautiful instead of hot.
Who calls you back when you hang up on him. who will stay awake just to watch you sleep.
Wait for the guy who … kisses your forehead.
Who wants to show you off to the world when you are in your sweats.
Who holds your hand in front of his friends.
Who is constantly reminding you of how much he cares about you and how lucky he is to have you.
Who turns to his friends and says, ” That’s her!! ”

If you open this you have to repost it, guy or girl, or you will have bad luck for the rest of your life!!!!!
If I don’t get this back I guess your not my friend.
If you have a lot of love for someone. copy and send this to your whole list. In 5 minutes your true love will call or message you. Tonight at midnight your true love will realize they like you.
Something good will happen to you at approx. 1:42pm tomorrow, it could be anywhere. So get ready for the biggest shock of your life. If you break this chain, you will be cursed with relationship problems for the most important time of your life. Send this to 15 people in 15 minutes.

(This is not a Joke.)

If you would be my valentine ,
My heart would surely glow ,
And if you’d be my valentine ,
I’d want the world to know .

If you would be my valentine ,
My eyes would surely shine ,
So won’t you please tell me YES ,
THAT YOU WILL ALWAYS BE MINE .

What is Valentine mean?

V……is for Valentine ; you are my only Valentine .
A……is for I will Always be yours .
L……is for Love at its most extreme .
E…….is for Everlasting love ; Ecstatic love.
N…….is for Never-ending love .
T……..is for we will Always be Together forever .
I……..is for you being Intelligent and Innocent;
N…….is for Natures naughty way of saying I love you to .
E…..is for Eternity our love is so ever lasting.

Valentine is your name.
Valentine is your game.
Valentine day remains the same.
Valentine puts many to shame.
You are my valentine;
You are my all.
Valentine is your name.
Its the name i will call.
Msweet sweet valentine.

It hover a moment
at the tip of your nose
as if to tease me,
and make me feel ashamed
for hurting you so badly.

Finally it broke itself free
and came to a rest
on your soft pillow
to join countless others
of its kind that I
never knew existed.

I can’t stop thinking of how much I want you,
how I need you,
No matter what you do,
I can’t stop thinking about you.

एक जमाना थियो ‘ जुवा तास खेल्नेहरुलाई नराम्रो मान्थे र मान्छन् अझै पनि बुढापाकाहरु, तर आजभोलि तासखेल्न नजान्नेहरुको खिल्लीनै उढाउछन् , अझ ‘नेपाल बन्द भएको बेलामा पनि झोला बोकेर टन्टलापुर घाममा हिडेको देख्दा वाक्क लागेर आउछ ।

तासको प्रचलित एव लोकप्रिय खेल ‘म्यारिज’ यसो अंग्रेजी शब्द सुन्दा बिहेवारीको कुरा जस्तो लागे पनि यो शब्दको सम्बन्ध तासको खेलसँग छ। (खबरदार, यसलाई जुवा चाहिँ नभन्नुस् है। नेपालको अदालतले नै यसलाई ‘बुद्धिको खेल भएकोले जुवा हैन’ भनेर फैसला गरिसकेको छ। पुनरावेदन अदालत, विराटनगरले २०५८ साउन ११ गतेको फैसलामा न्यायाधीशहरू श्यामबहादुर प्रधान र चोलेन्द्रशमशेर जबराको संयुक्त इजलासले भनेको छ) (नेपाल म्यागेजिनमा उद्‍धृत गरिए अनुसार) …. तासको म्यारिज खेल सर्सर्ती हेर्दा संयोगको आधारमा खेलिने खेल देखिन नआएको हुँदा जुवा ऐन २०२० को परिभाषाभित्र परेको भनी मान्नुपर्ने देखिएन।’ शायद त्यसै कारण हौसिएर हो कि यो खेलका बारेमा नियमावली नै बनाउनेसम्म मेहनत गरिएको।

म्यारिज नियमावली- २०६५:

म्यारिज खेलको खेल प्रकृयाबारे थोरैलाई थाहा भएर समय समयमा विवाद आईराख्ने भएको कारण म्यारीज खेललाई व्यवस्थित र मर्यादित पार्नु वाञ्छनीय भएकोले पप्लुको विकसित रुपमा म्यारीजलाई स्थान दिई सबैको घर दैलोमा चाडवाडदेखि काजक्रियासम्म, मेलापात वा पढाइबाट निकालिएको फुर्सदको समयमा, रुद्री वा पुराण लगाएको घरमा वा जागीरे वा बेरोजगार, मन्त्री वा सचिव सबैले रुची राखेको कारण नियमको अभावमा सधैं किचलो उत्पन्न हुने तथा झै-झगडाको अवस्था समेत सृजना हुने भएकोले तत्काल दलहरुबीचको राजनीतिक सहमति कायम हुन नसकी संविधान सभाको बैठक अवरुद्ध भएको अवस्थामा र मूल कानून निर्माण नसकेको हुँदा तत्काल केही न केही गर्नै पर्ने भएकोले यो नियमको तर्जुमा गरिएको छ ।

परिच्छेद-१
१. संक्षिप्त नाम र प्रारम्भः
(क) यो नियमावलीको नाम “म्यारीज नियमावली, २०६५” रहेको छ ।
(ख) यो नियमावली म्यारीज खेलाडीहरु र यस खेल प्रति रुची राख्ने दर्शक तथा अन्य खेलाडीहरुको हकमा मात्र लागू हुनेछ ।
(ग) यो नियमावली तुरुन्त प्रारम्भ हुनेछ ।

२. परिभाषा:
विषय वा प्रसङ्गले अर्को अर्थ नलागेमा यस नियमावलीमा:
(क) “तास” भन्नाले एक्का देखि वादशाह सम्मका चिडी, सूरत, ईट र पानका चार प्रकारका तास (चक्की) सम्झनु पर्दछ ।
(ख) “बुक” भन्नाले खण्ड (क) मा उल्लेखित थान ५२ को संख्या वा मिश्रति समूहलाई सम्झिनु पर्दछ ।
(ग) “म्यारीज बुक” भन्नाले खण्ड (क) अनुसारको ४ बुक तास सम्झिनु पर्दछ ।
(घ) “दाना तथा गेडा” भन्नाले तास खेल्दा पैसाको आदान प्रदान गर्न तथा विनिमय गर्न सहज होस् भनी पैसाको मूल्यमा सटही गरी राखिएको मकै, भटमास, सिमी, मटर, केराउ तथा अन्य सजिलो किसिमले गन्न सकिने गेडागुडी वा चिज वस्तुलाई सम्झिनु पर्दछ ।
(ङ) “खेलाडी” भन्नाले जित्ने नै मनसाय राखी दुई वा दुई भन्दा तर ८ जनामा नबढ्ने गरी स्वास्नी, छोरा-छोरीको आँखा छली तथा घरको वा कार्यालयको कामकाज माया मारी म्यारीजको खालमा घुँडा टेकेर चौबिसै घण्टा बिताउने सम्झनु पर्दछ ।
(च) “टट्टु तथा धुपौरे” भन्नाले घरको वा कार्यालयको कामकाज गर्नका दुःखले म्यारीजको खालमा गएर उँघ्ने वा लम्पसार परेर सुत्ने, हात टेकेर अर्काका तास हेरी यो फाल, त्यो फाल भन्ने, हात नटेक लोदर लाग्यो भन्दा हतपत पलेटी कस्ने, अरु खेलाडीले नबोल भन्दा ङिच्च दाँत देखाउँदै हाँस्ने वा निन्याउरो मुख लगाउने व्यक्तिलाई समेत सम्झनु पर्दछ ।
(छ) “म्यारीजको खाल” भन्नाले सम्भव भएसम्म सुकुल माथि शतरन्जा ओछ्याइएको अम्मलीहरुको अम्मल अनुसारको पानी, रक्सी, चुरोट, पान-पराग, खैनी, सुर्ती वा अन्य पान मसला वा यस्तै किसिमका अम्मल समेत जुटाईएको निर्धारित स्थानलाई सम्झनु पर्दछ ।
(ज) “मुर्गा” भन्नाले खेलको अवधिमा अधिक मात्रामा रुपैयाँ हार्ने हरुवा व्यक्तिलाई सम्झनु पर्दछ ।
(झ) “लाग्यो” भन्नाले साथमा भएको नगदी वा जिन्सी सम्पूर्ण सरसामानहरु हारी टाट पल्टी मुर्गा हुने व्यक्तिले तिर्न नसकी ङच्िच दाँत देखाउँदै दिएको जवाफ सम्झनु पर्दछ । सो शब्दले खल्तीमा (भित्री पकेटमा) पैसा भई भई बद्नियत- पूर्वक हारेको पैसा नतिर्ने नियतले कुनै पनि ढंगबाट दिएको जवाफ समेत सम्झनु पर्दछ ।
(ञ) “डबल म्यारीज” भन्नाले खण्ड (ञ) अनुसारका २ जोडा सम्झनु पर्दछ ।
(ट) “चौरेला” भन्नाले कुनै पनि रङ्गका एक अंकका ४ कार्डलाई सम्झनु पर्दछ ।
(ठ) “डब्बल चौरेला” भन्नाले नियम २ को खण्ड (ठ) बमोजिमका जोडी सम्झनु पर्दछ ।
(ड) “सिक्वेन्स” भन्नाले एकै रङ्गका क्रमिक ३ देखि ५ कार्ड सम्मको तासलाई सम्झनु पर्दछ ।े
(ढ) “जोक्कर” भन्नाले कटुवाले माल काटेपछि पल्टेको मालको विभिन्न रङ्गको तासलाई सम्झनु पर्दछ ।
(ण) “माल” भन्नाले कटुवाले तास काटेपछि घोप्ट्याई वा उत्तानो पारी खेलाडीको बीचमा बुकले थिचेर राख्ने तास वा चक्कीलाई सम्झनु पर्दछ ।
(त) ” वाई सी एल” भन्नाले मूल जोक्करलाई सम्झनु पर्दछ ।
(थ) “कटुवा” भन्नाले ३ सिक्वेन्स पुगेपछि भुँईमा सबै खेलाडीहरुले देख्ने गरी भुँईमा पछाडी जोक्कर वा माल काट्ने व्यक्तिलाई सम्झनु पर्दछ । तर पहिलै जोक्कर पल्टाउने खेलमा तास बडुँवाले भन्दा देब्रेपट्टी बसी माल काट्ने व्यक्तिलाई समेत जनाउँदछ ।
(द) “सुको मरु झा” भन्नाले कटुवाले माल काटेपछि जोकर समेत नपरेको अवस्थालाई सम्झनु पर्दछ ।
(ध) “अल्टर” भन्नाले कटुवाले काटेको मालको अल्टर (ठीक विपरित) रङ्ग र अंकको तासलाई सम्झनु पर्दछ ।
(न) “बाटो खर्च” भन्नाले खेलको पिरियडमा अधिक मात्रामा हारी टाट पल्टी १ कि.मि.भन्दा टाढाको गन्तव्यमा पुग्ने पर्ने मुर्गा भएमा उक्त मुर्गालाई जितुवा मध्ये जेष्ठ जितुवाले भाडा बापत अप्ठ्यारो नमानी दिने खर्चलाई सम्झनु पर्दछ ।
(प) “बडुवाल” भन्नाले शर्त बमोजिम सर्वप्रथम वा सो पश्चात् एक अर्कालाई तास बाँड्ने भान्सेलाई सम्झनु पर्दछ ।
(फ) “कटफर” भन्नाले ४ जना सम्म खेलाडी भए प्रत्येक २ राउण्डमा र सो भन्दा माथि खेलाडीहरु भए प्रत्येक राउण्डमा बुकबाट ठुलो तास पल्टाउने खेलाडीले रोजेको स्थानमा बस्न पाउने गरी स्थान सट्टापट्टा गर्ने कार्यलाई सम्झनु पर्दछ
(ब) “१३ प्वाईन्ट” भन्नाले अघिल्लो दिनको ह्याङ्ग वा धङ्गधङ्गीले हो वा अन्य कुनैपनि भूलवश खेलाडीले नियम बमोजिम सो नगरी अन्यथा सो गरे बापत तिराईने जरिवानालाई सम्झनु पर्दछ ।
(भ) “डुप्ली” भन्नाले एकै रङ्गका एकै अंक भएका जोडी तासलाई सम्झनु पर्दछ ।
(म) “डुप्ली शो” भन्नाले ७ डुप्ली बनाएर लेस भएपछि ८ डुप्ली बनाई गरिने शो लाई सम्झनु पर्दछ ।
(य) “बेटर” भन्नाले शुरु तास बाँडेपछि १० वा सो भन्दा माथिको माल परेपछि वा मालै नपरेपछि खेलिने दोब्बरको खेललाई सम्झनु पर्दछ ।
(र) “खाल” भन्नाले संसारैमा कुनै केही पेशा, नोकरी गर्न नसकेपछि वा नपाएपछि स्वास्नी, छोराछोरी पाल्नै पर्ने बाध्यताले वा सानोतिनो केही पेशा वा रोजगारी भएतापनि बढी सम्पत्ति आर्ज गर्ने मनसायले आˆनै घरमा खाल स्थापना गरी बसेको हुतिहारा वा नामर्द व्यक्तिलाई सम्झनु पर्दछ ।
(ल) “पुरानो कोदो” भन्नाले खेलाडीले पहिल्यै खेलेको म्यारीजको उठ्न बाँकी रकमलाई सम्झनु पर्दछ ।
(व) “डिपोजिट” भन्नाले खेलाडीहरुको आपसी विश्वासमा रकम तिर्ने विषयमा संकट भएको अवस्थामा खेलाडीहरुको सहमतिमा राखेको डिपोजिट रकमलाई सम्झनु पर्दछ ।

परिच्छेद-२
३. यस निमायलीमा निम्न बमोजिम नियमको व्यवस्था गरिएको छ:-
(१) खेलाडीको संख्या:- यो खेल २ जना देखि ८ जना सम्ममा नबढ्ने गरी खेल्न सकिनेछ । यसरी २ देखि ८ जना सम्मले खेल्ने हुँदा शर्त बमोजिम घोप्टो वा उत्तानो पारी खेल्न सक्नेछन् ।
(२) माल गणना विधि:- यस खेलमा निम्न बमोजिम माल गणना हुनेछ ।
(क) कटुवाले काटेको रङ र अंकको मुनीको टिप्लु र पप्लु २/२ को माल हुनेछ ।
(ख) खण्ड (क) मा उल्लेखित दुवै तास भने ४ को माल हुनेछ ।
(ग) १ टनेला ५ को, २ टनेला १५ को र ३ टनेला परेमा स्वतः ४० को माल हुने छ।
(घ) १ अल्टर ५ को, २ अल्टर १५ को र ३ अल्टर २५ को र ४ अल्टरको ३०, जोक्करको ५ को २ जोक्करको १५, ३ जोक्करको २५, ४ जोक्करको ३० को माल हुनेछ ।
(ङ) पल्टेको तासको पप्लु वा टिप्लु तथा पप्लु दुवै भएमा ९ को माल र म्यारिज १० को माल हुनेछ ।
(च) उल्लेखित माल बाहेक खेलाडीहरुले शर्त बमोजिम अन्य जोक्करलाई माल थप गरी खेल खेल्न सक्नेछन् ।
(३) डुप्ली खेल सम्बन्धी व्यवस्था:- यस खेलमा डुप्ली खेल्दा हातमा ७ डुप्ली भएपछि भूँईमा देखाई लेसमा बस्न सकिनेछ र ८ डुप्ली भएमा सो गर्न सकिनेछ । तर उत्तानो पारी खेलिएको खेलमा डुप्ली भुँईमा पछार्नु पर्ने छैन । यस बापत ५ प्वाईन्ट सलामी खान पाईने छ तर ७ डुप्ली हुँदा सम्म हातैमा राखेमा गणना हुँदा कायम भएको प्वाईन्ट तिर्नु पर्ने छैन ।
(४) टनेला तथा डुप्लीमा हुने शो सम्बन्धी विशेष व्यवस्था:- यस खेलमा ३ टनेला शुरुमा परेमा वा ८ डुप्ली हातमा परेमा स्वतः शो हुनेछ ।
(५) बेटर खेल खेलिने व्यवस्था:- यस खेलमा १० को माल भन्दा माथि परे पछि वा माल पर्दै नपरेको अवस्थामा खेलाडीहरुको आपसी सहमतीमा बेटर गेम खेल्न सकिनेछ ।
(६) जोक्करलाई माल मानी खेल्न सकिने:- यस खेलमा माल बाहेक खेलाडीहरुको सहमति अनुसार बाहिरको जोक्कर १ वा २ वा ३ वा ४ राखेर अल्टरको गणनामा पनि खेल्न सक्नेछन् ।
(७) लागो भन्न नपाईने:- खेल खेल्दै जाँदा खेलाडीले हारी टाट पल्टी मुर्गा भएपछि लागो भन्न पाइने छैन । यस्तो खेलाडीले डिपोजिटमा धक्का लाग्ने बित्तिकै जुरुक्क उठ्नु पर्नेछ ।
(८) खालमा हराएको वस्तुको जवाफदेही स्वयं खेलाडी नै हुनु पर्ने:- यस खेलमा खेलाडीहरु हारी टाट पल्टी जो सुकैको पनि जुत्ता, रिङ्ग, चेन, घडी, ज्याकेट तथा अन्य नगी तथा जिन्सी सरसामानहरु जमानतमा राखेको वा हराएकोमा सो को जावफदेही खाले नभै स्वयं खेलाडीहरु नै हुनु पर्नेछ ।
(९) पुरानो कोदो नयाँ खेलमा हिसाब गर्न नहुने:- यदि कुनै खेलाडी मुर्गा हुन लागे पछि अस्ति खेल्दाको भनी पुरानो कोदाको कुरा निकाली नयाँ खेलमा हिसाब गर्न पाईने छैन । यस्तो उठती रकम उत्तिनै खेरी खालमै उठाउनु पर्नेछ वा वा माफ मिनाहा गरी अन्यत्रको खेलमा हिसाब नगर्ने घोषणा गरी उठ्नु पर्नेछ ।
(१०) खेल खेलिरहेको समयमा कोही लिन आएमा तुरुन्त उठ्नु पर्ने:- खेल भईरहेको समयमा कुनै पनि खेलाडीको स्वास्नी वा छोरा छोरी वा अन्य नातेदार आई उठ्नोस भनेमा खेलाडीले तुरुन्त आˆनो हरहिसाब किताब र्फछयौट् नगरी उठ्नु पर्नेछ
(११) जितुवालाई जितौरी बाँड्न बाध्य नपारिने:- खेलको अन्त्य भएपछि जित्ने खेलाडीलाई जितौरी बाँड्न बाध्य पारिने छैन, जितुवाले आˆनो स्वेच्छाले दिएको जितौरीलाई दर्शक दिर्घाले आˆनो खूद आम्दानी सम्झी ग्रहण गर्नु पर्नेछ । तर तैंले यति उति कत्ति दिनु पर्नेछ भनी दबाब दिन पाईने छैन ।
(१२) बाटो खर्च दिइने:- खेलको समयमा अधिक मात्रामा हारी टाट पल्टी हार्ने मुर्गालाई जित्ने खेलाडीहरु मध्येबाट १ कि.मि.भन्दा पर सम्मको गन्तव्यमा जानु पर्ने भएमा बाटो खर्च दिन सकिनेछ । तर जितुवाले आनेकाने गरी जुत्ता टिपी भाग्न खोजेमा यसै महलको दण्ड सजायको महलमा व्यवस्था भए बमोजिम कारवाही गरिनेछ ।
(१३) म्यारीज खेल तथा खालमा निषिद्ध कार्यहरु:-
(क) गलत शो गर्न नहुने ।
(ख) खेलाडी तथा दर्शक दिर्घाहरु बिच मुख छाड्न तथा हात हाल्न नहुने ।
(ग) खालेको स्वास्नी, छोरी, चेलीहरु माथि गिद्धे दृष्टि लगाउन नहुने ।
(घ) धारिलो हतियार लिएर आउन निषेध ।
(ङ) ईशारा वा कुनै माध्यमबाट अन्य खेलाडीलाई मालको बारेमा जानकारी दिन नहुने ।
(च) वाई.सि.एल.काटेमा काट्ने व्यक्तिले ५ प्वाईन्ट स्वतः पाउने छ । पुनः काट्दा पुनः परेमा १० प्वाईन्ट स्वतः पाउने छ ।

परिच्छेद-३
४. यस खेलमा निम्न बमोजिमको दण्ड सजायको व्यवस्था गरिएको छ:-
(१) (क) १३ प्वाईन्ट पर्ने:-
यस खेलमा कुनैपनि खेलाडीले आˆनो व्यक्तिगत लाभ लिने उद्देश्यले वा अन्य कुनै दूषित मनसायले वा भूलवस खेलाडीहरुको आँखा छली माल थप्ने, फेरबदल गर्ने, ७ देखि माथि वा मुनीको तास/चक्की राखी सो गर्ने आदि गलत तथा निषिद्ध कार्य गरेको ठहरेमा, फेला परेमा त्यस्तो खेलाडीलाई १ पल्टको लागि १३ प्वाईन्ट जरिवाना तिराई तास हाप्न लगाईनेछ । अन्यथा नियम ४ (ग) बमोजिम कारवाही गरिनेछ ।
(ख) खेल भईरहेको अवस्थामा कटुवाले माल काटे पश्चात् माल वा जोक्कर परेन भनी कुइकुई गरि म्यारीजको बुक चलाउने, था…..था……..थु…….थु…….गर्ने तथा तासै सम्म हुत्याउने जस्तो अपराध गरेमा त्यस्तो खेलाडीलाई १३ प्वाईन्ट तिराई तुरुन्त खालेले खेलबाट बर्खास्त गरी अर्को खेलाडी नियुक्त गर्न सक्नेछ ।

(२) खालमा मुख छाड्ने तथा गाली गलौज, बेईज्जती गर्न नहुने:- यस नियमावलीमा कुनैपनि खेलाडीले एक अर्का बिचमा व्यक्तिगत मनमुटाव गर्ने तथा खेलको प्रसङ्गमा अनावश्यक वाद विवाद, किचलो सृजना गी खेलेमा अवरोध ल्याउने/गराउने तथा नाकमा मुखमा मुक्का बजाउने सम्मको जघन्य अपराध गरेमा त्यस्तो खेलाडीलाई तुरुन्तै भविष्यमा अयोग्य नठहरिने गरी निष्काशन गरिनेछ र सो खालको लागि स्वतः अयोग्य हुनेछ । निजको पुनरावेदन कहीं लाग्ने छैन ।

(३) धारिलो हतियार लिएर आउन निषेध:- कुनैपनि खेलाडी तथा टट्टु वा धुपौरेले खेल भएको समयमा धारिलो हातहतियार लिएर आई, देखाई वा आतङ्कति पारी लिई आएको धारिलो हतियार प्रहार गरी खालमा रहेका कुनै पनि व्यक्तिलाई घाइते बनाएमा ३५ दिन भित्र निको नहुने चोट लागेको अवस्थामा कानून बमोजिम कारवाहीको लागि नजिकको प्रहरी कार्यालयमा बुझाईदिनु पर्नेछ तर ३५ दिन भित्र निको हुने प्रकृतिको चोट भएमा प्रहारकर्ताले घाइतेको सम्पूर्ण उपचार खर्च व्यहोर्नु पर्नेछ ।

(४) आफन्त लिन आएमा जुरुक्क उठ्नु पर्ने:- खेल भइरहेको समयमा कुनैपनि खेलाडीको स्वास्नी वा छोराछोरी वा अन्य नातेदार आई “उठ्नोस्” भनेमा खेलाडीले तुरुन्त आˆनो हर हिसाब किताब मिलान गरी खालबाट जुरुक्क उठ्नु पर्नेछ । तर “एकै हात, एकै हात” भनी खेललाई लम्ब्याई लिन आएको व्यक्ति आवेशमा आई तास च्यात्ने वा हुर्याई दिई म्यारीज खेलको गरिमामै आँच पुर्याउने जस्तो जघन्य अपराध गरेमा त्यस्तो खेलाडीलाई तासको मूल्य सहित १० प्रतिशत रकम जरिवाना स्वरुप असूल उपर गराइनेछ । यस्तो सजायबाट असूल उपर हुन आएको रकम मध्ये ५ प्रतिशत रकम म्यारीज खेल वरिपरि झुम्मिएर होस् वा उंघी उंघी भए पनि खेल सफल बनाउन लागि परेका टट्टु वा धुपौरेहरुलाई चिया नास्ता शीर्षकमा तुरुन्त खर्च गर्नु पर्नेछ ।

(५) जिस्क्याउन वा गिज्याउन नहुने:- यदि कुनै खेलाडीले वा हेर्न, उंघ्न, लम्पसार परेर सुत्न वा सिक्न अथवा मान्छे बोलाउन आउने व्यक्तिले खालेको स्वास्नी वा छोरी, चेली माथि कुदृष्टि राखी जिस्क्याउन वा गिज्याउने, आँखा झिम्क्याउने, हात समाउने, गालामा म्वाई खाईदिने वा अन्य यहाँ लेख्न न मिल्ने जस्तो जघन्य अपराध गरेमा त्यस्ता बिल्टुवालाई खालेले उत्निखेरै खालबाट बाहिर निकाली नाङ्गेझार पारी सिस्नु पानी लगाउन सक्नेछ । सो कार्य गर्ने बिल्टुवा अन्य कानूनी कार्वाहीबाट समेत मुक्त हुने छैन ।

(६)जितुवा खेलाडी भाग्न नहुने:- जितुवा खेलाडी आफन्तहरु लिन आएको अवस्थामा बाहेक घटीमा १० राउण्ड खेल नखेली भाग्न पाउने छैन । त्यस्ता जितुवा खेलाडी खेल छाडी नगएको अवस्थामा खेलको अन्तमा जितौरी नबाँडी दूषित मनसायले खालबाट भाग्न वा बाहिरिन खोजेमा त्यस्तो खेलाडीलाई खेलमा खालेले कठालो समाई जितेको सबै पैसा थुती बाहिर पठाईनेछ । यस्तो कार्यमा उपस्थित अन्य खेलाडी तथा टट्टु वा धुपौरेले समेत मद्दत गर्नुपर्नेछ ।

(७) मादक पदार्थ सेवन गरेका खेलाडीलाई मुर्गा बनाउन नपाईने:- कुनैपनि खाले वा खेलाडीहरुले कुनै पनि नशामा भएको खेलाडीलाई विभिन्न प्रलोभन देखाई वा ललाई फकाई खेलमा बसाई साथमा रहेको नगद वा जिन्सी सम्पूर्ण सर-सामानहरु जितेर लिने खेलाडी वा खालेलाई बढीमा ३ वर्षको लागि निलम्वनमा राखी खालस्थापना गर्न नदिने वा खेलाडीहरुको हकमा उल्लेखित अवधि सम्मको लागि खेलमा सहभागी हुन वञ्चित गरिनेछ ।

परिच्छेद-४
५. अन्य नियम, विनियममा असर नपर्ने:- यस नियमावलीमा उल्लेख भएको नियमहरुले क्षेत्रगत रुपमा बनेका, चलनचल्तीमा रहेका नियम, विनियमलाई कुनैपनि प्रकारले असर गर्ने छैन ।
६. लागू हुने:- यो नियमावली केवल म्यारीज प्रेमी खेलाडीहरु वा यो संग सम्बन्ध राख्ने जो कोही व्यक्तिलाई मात्र लागू हुनेछ ।
७. संयोग हुने:- यो नियमावलीमा व्यवस्था भएका कुराहरु अन्यनियम, विनियमसंग मेल खान आएमा केवल संयोग मात्र हुने छ ।
८. अमान्य हुने:- यस नियमावलीमा बाझिएका कुनैपनि कुराहरु बाझिएको हदसम्म अमान्य हुने छन् ।
९. बाधा अड्काउ फुकाउने:- यस नियमावलीमा व्यवस्था भएका कुराहरु बाहेक अन्य परिस्थिति सृजना भई खेलमा अवरोध आएमा खेलाडीहरुको आपसी समझदारीबाट बाधा अड्काउ फुकाउन कुनै बाधा पर्ने छैन ।
१०. संशोधन:- यस नियमावलीमा संशोधन एवं सुझाव दिन चाहनेले नेपाल म्यारीज संघ, केन्द्रीय कार्यालय, घट्टेकुलामा लिखित राय सुझाव दिन सक्ने छन् ।
ईतिश्री
साभार: मेरोसंसार

Please wait it is Loading… or click “more”

Part-1: Click here

Part-2:

Part-3:

Part-4:

Part-5:

Part-6:

Part-7:

Part-8 ‘Last’:

यी प्रत्येक पटक मैले आफुलाई
बुढो सम्झें, अनुभव गरें,
समय, !!
केवल मेरो भागको समय
मुट्डीको बालुवा झैं

सररररर !!! फुस्केर गई रहेछ
थाहा छ, समय बालुवा हैन
हिजो जस्तै लाग्छ
कसैले बोलाएको
ऐ फुच्चे ?, ऐ नानी ?, ऐ बाबु ?, ऐ केटा ?
आफैंलाई ऐनामा नियाल्छु
केही परिवर्तनहरु देख्छु,
कपाल, छालाको रंग र चमकमा
आफैलाई ढाँट्न पनि सकिन्न!

झनै अचेल त,
कान, बाजे अनि ऐ बा ? जस्ता शब्दहरुले
जिस्क्याई जिस्क्याई बोलाए जस्तो लाग्छ

यी नाता र साइनो मिठो शब्दहरु पनि
नियास्रो र झर्को लाग्छ
झ्याई किरीको झ्याइझ्याई जस्तै

हिजो भर्खरै मात्र पाएँ
छोरीको चिट्ठी अनि साथमा हलुका नरम तर खैरो, फुस्रो एक जोड जुत्ता पनि
प्यारो मेरो बाबा
……………………!
……………………!
अनि चिल्लो पिरो अमिलो कम खानु
छयांग रक्सी बियर छुदै नछुनु
धेरै दुःखनगर्नु
इत्यादि………….

बेला बखत
यस्तै कुराहरुले जिस्क्याउँछ, खिसी गर्छ
तँ त अब बुढो भइस भन्छ
र फेरी नियास्रो लाग्छ
र फेरी ऐना हेर्छु

सोध्छु, मत साँच्चिक्कई बुढै पो भएछु की क्या हो ?
आफैलाई संतुस्ट गर्न
पुरानो यौटा गीतको केही हरफ गुन्गुनाउँछु
जीवन गयो बैंशत गएन लैलै…………
उमेर गयो मन अझै तरुनो लै लै …………
यो जीवनलाई सलाम !
यो बैशलाई सलाम !

संजोग !!!
उता, बैठक कोठामा रेडियोले फुक्छ !
76 वर्षिय मिन बहादुर शेरचनले सगरमाथा चढ्यो
एक छिन म उ सँग तुलना गर्छु……….
अबदेखि म ऐना हेर्दिन!
From:Nepaljapan.com

Click on Image for Game.
more game click here>>

-Whenever you meet someone you ask, “Have you had your food?” ( bhat khayao/khanubhayo?)
-You feel you haven’t eaten if you haven’t had Bhath (rice).
-You cannot drink without chicken chilly and momos.
-You think chicken chilly and momo are nepali food.
-You dont know that the buff you have been eating is actually short for buffalo.
-You are not allowed to hum or sing while eating.
-You go out for lunch/ dinner/ whatever in a group and look at the menu for
half an hour and order the following:
1. momo
2. chowmein
3. fried rice
4. chicken chilli
-You think all festivals mean relatives playing cards and getting drunk.
-You know the party mean 3d= dance, drink and dangdung (fight).
-You are good at drunk driving, especially on motorcycles…
-You think of titaura and your saliva glands go wild!!
-You feel obligated to pay for everyone else when eating out with your friends.
-You meet someone in a movie hall and ask, ” Have you come to watch a
movie?” (cinema herna ayeko?)
-You look up when you hear an airplane.
-You point with your lips.
-You are crossing a one way street and you have to check both sides. ( debre
ani daine )
-Your relatives give you money whenever you visit them. ( even when you are 40)
-When you see a pair of slippers upside down (ulta chappal) you have to
turn it around.
-You don’t cut your nails at night. (alas the devil might take You and your
family.)
-You laugh at everything on Nepali TV but you still watch it.
-You have been dragged to a mandir on saraswati puja so that you will get
good grades.
-Your grandmum doesnt let you whislle at night.
-You cant date someone if you are not in love.
-You watch Korean movie and try to act like one.
-You miss those mountains you used to see the moment you opened your eyes in
the morning.
-You miss wai wai ,churpi and tituara almost any given day.
-Your conversation with any Nepali you just met always ends up being an interview to unearth the degree of association with this person. (yee~ Ghar ka?? Myagdi? Tyeso bhaye timile ‘Phalano’ lai chinchhau??) 90% of the time you end up knowing someone who knows someone who knows the person. The remaining 10% of the time the person is your relative.
- You think cats are evil. Feel unluck when you are going somewhere.
- Your American friends ask you if you have climbed mount Everest.
-You probably haven’t even seen mount Everest. “
- You are afraid to step on any paper, or pen (You don’t want to piss off Saraswati and flunk an exam).

Just click START button on the red ball and play pool.

methods of Love….

+kiss on the ear——————–”i’m horny”
+kiss on the cheek—————–”we’re friends”
+kiss on the hand——————”i adore you”
+kiss on the neck——————-”we belong together”
+kiss on the shoulder————–”i want you”
+kiss on the lips———————”i love you” or “i want you”
+holding hands———————–”we can learn to love each other”
+a wink———————————”Let’s get it on”
+slap on the butt———————”thats mine”
+playing with the ear—————-”i can’t live without you”
+holding on tight———————”don’t let go”
+looking into each other’s eyes—”let’s get romantic”
+pulling hair on head—————”tell me you love me”
+arms around the waist ———–”i love you too much to let go”

=advice=
if you’re kissing someone, close your eyes. it’s not nice to stare…

=requirements=
post this again after reading!!…or you’ll have a bad year of relationship

If you REALLY LIKE (or LOVE) SOMEONE right now AND MISS THEM and can’t get them out of your head then re-post this within 1 mintute and whoever you are missing will surprise you tomorrow.”"”"
Source: somewhere

दस वर्ष भन्दा बढी हतियारको लडाई लड्दै आएको माओवादी पहिलो पटक संविधानसभाको निर्वाचनमा सहभागी भएर बहुमत हासिल गरेको छ । निर्वाचनको यो परिणामले विश्व समुदाय समेत अचम्ममा परेको छ । यस्तो परिणाम आउँला भनेर स्वयं माओवादीले समेत कल्पना गरेको थिएन ।
तर जनलहर अप्रत्यासित रुपमा उर्लिएर माओवादी तर्फ गइदियो । यो परिणामबाट माओवादी समेत दंगदास देखिएको छ । माओवादी नेतृत्वले समेत आफनो पक्षमा यस किसिमको जनलहर आउला भने सोचेको मात्र हैन कल्पना समेत गरेको थिएन । तर वास्तविकता अर्कै भइदियो । निर्वाचनको परिणामले माओवादी मुलुककै सवैभन्दा ठुलो दलको रुपमा स्थापित हुन पुग्यो । पहिलो र दोस्रो दलको दर्जा पाएका काग्रेस र एमालेलाई यो परिणामले पछि धकेलेर छाड्यो । 

प्रत्यक्ष निर्वाचनमा उत्साहजनक परिणाम नआउने देखेर नै माओवादीले समानुपातिक निर्वाचन प्रणालीको मागलाई अघि सारेका थिए । यो यथार्थतालाई माओवादीले समेत बुझेको हुनुपर्छ । संविधानसभाको निर्वाचन अघि माओवादीका जिम्मेवार नेताले निर्वाचनको परिणाम राम्रो नआए महाविद्रोह र दस मिनेटमा सत्ता कब्जा गर्ने डर त्रास देखाएका थिए । यी यस्तै त्रासदीपुर्ण वातावरणले जनता निकै त्रसित भए । कतै फेरी माओवादीले विद्रोह गरेर पुन पहिलाकै अवस्थामा जाने त हैनन भन्ने एक खालको भय र आतंक सृजना भयो ।

जसको फलस्वरुप जनता सजक  र सचेत भए । अव पनि माओवादीलाई सत्ताको दाबेदार बनाइएन भने मुलुक फेरी द्धन्द्धको चपेटामा पर्ने देखेर माओवादीलाई अभिमत जाहेर गरे । माओवादीले अहिले यो परिणाम ल्याउनुको पछाडी जनमानसमा छाएको एक खालको भय र त्रासको वातावरण पनि कारक बनेको छ । यति मात्र हैन कतिपय गाउँ गाउँमा हामीलाई भोट नदिए दुरबीनले देखिन्छ भन्यो । कतिपय ठाउँमा त वाइसियल लगाएर अन्य दलका कार्याकर्तालाई गाउँ पस्न दिएन ।

माओवादीले चुनावी परिणाम आफनो पक्षमा पार्न यस्ता अनेकौ हत्कण्डा मच्चायो । धेरै ठाउँमा एमाले र कांग्रेस कार्याकर्ता वाइसियलबाट कुटिएका समाचारहरु छापाहरुमा आए । राजधानी देखि रौतहट सम्म बमबिस्फोट हत्या बलात्कार सम्मको घटनामा जिम्मेबार ठानिएका अपराधी बबन सिंहले रौतहटबाट चुनाव जिते । के कारण जनताले उसलाई मत दिए । उ कुनै राजनीतिक एजेन्डा भएको र राजनितिक व्यक्तित्व पनि हैन । यसको पछाडी जनमानसमा छाएको त्रासकै उपज हो । त्रासकै कारण जनताले उनलाई मत दिए । माओवादीले पनि धेरै ठाउँमा तर्साउने काम भने गरेका हुन । अहिले परिणाम माओवादीको पक्षमा आउनुमा पनि यस्तै घटनाहरुको नतिजाले बल पुर्‍याएको न भन्ने  राजनितिक विश्लेषकहरुको भनाई पाइन्छ ।

 यो भय र त्रासकै कारण माओवादीले बहुमत ल्यायो भनेर भन्न चाही नमिल्ला । धेरैलाई हेर्‍यौ पटक पटक, माओवादीलाई हेरौ यसपटक भन्ने माओवादीको यो नाराले पनि त्यतिकै प्रभाव जमायो । पटक पटक काग्रेस र एमालेलाई सत्तामा पुर्‍याएर हेरेका आम जनताले उनिहरुबाट उपलब्धी खास नपाएको गुनासो बारम्बार गरिरहन्थे । निश्चित रुपमा काग्रेस र एमाले १० वर्षको सशस्त्र द्धन्द्धमा  गाउँघरमा कहिल्यै जान सकेनन । उनिहरु केवल शहर केन्द्रीत रहे ।  जनताका लागि उनिहरुले गतिलो राजनिति गर्न सकेनन । चुनावी आएपछि मात्र जनताको घरदैलो छिर्नै नेताहरुको हर्कतलाई जनताले राम्रो संग बुझे । बुझेनन् मात्र राम्रो सबक पनि सिकाएर छाडे ।

उनिहरुलाई मत दिदा दिदै दिक्क भएका जनताको सहानुभुति यसपटक माओवादीलाई गयो । माओवादीले पनि हाम्रो निति र सिद्धान्तले चुनाव जितेको भनेर घमन्ड नकसे हुन्छ । जनताले त्यसलाई आधार मानेर माओवादीलाई मत दिएका निश्चित रुपमा हैन । काग्रेस र एमालेलाई पटक पटक  हेरिसकेका जनताले एकपटक माओवादीलाई हेर्न चाहेका छन् । यथार्थपुर्ण रुपमा विश्लेषण  गरेर हेर्दा के भन्न सकिन्छ भने जनताले माओवादीलाई परीक्षणको रुपमा लिएका छन् । जनताले लिने परीक्षामा माओवादी सफल हुने हुन या हैनन त्यो भने असली रुपमा अव हेर्न बाकी नै छ ।  अव झन माओवादीलाई जिम्मेबारी संगै चुनौती थोपरिएको छ ।  सवै पक्षको भावना बुझेर काम गर्न  माओवादीलाई उति सजिलो भने छैन । बाहिर बसेर देशलाई स्वीजरल्याण्ड बनाउछ भने पनि सत्तामा बसेर सवै कुरा गर्न गारो त्यतिकै छ । । माओवादीले जुन रुपमा जनमानसमा आश्वासन बाडेको छ त्यसलाई व्यवहारिक रुप दिन अब धेरै मुस्किल छ । यसका लागि माओवादीले एमाले र काग्रेसको सल्लाह र सहयोग भने लिनै पर्ने हुन्छ । 

माओवादी अहिलेको अवस्था सम्म आउनुमा नेपाली काग्रेसका सभापति तथा प्रधानमन्त्री गिरिजाप्रसाद कोइरालाको योगदानलाई पनि हामीले मुल्याङकन गर्नुपर्छ । पछिल्लो क्रममा माओवादीलाई राजनैतिक मूलधारमा ल्याउनुमा कोइरालाको योगदानलाई जुनसुकै पार्टिले उच्च मूल्याङकन गर्नु पर्ने देखिन्छ । पार्टिको हारलाई कोइरालाले पनि आत्मसमिक्षा भने गर्नुपर्छ । मूल रुपमा आम नेपाली जनताले काग्रेस र एमालेलाई सरकारमा जान म्यानडेड अहिले दिएका छैनन । निर्वाचनको परिणामले पनि यही दर्शाएको छ । यो वास्तविकतालाई बुझेर काग्रेस र एमाले आत्मआलोचना गर्नुपर्छ । जनताको भावनाको कदर गर्नुपर्छ । अहिले परिणाम आफनो पक्षमा नआउनु राजनीतिक हारको रुपमा लिनु हुदैन । पार्टि भित्रका कमी कमजोरीहरुलाई केलाएर अघि बढ्दा फाइदा हुन्छ ।  एमाले र काग्रेस अहिले हतास मनस्थितिमा पुगी हाल्नु पर्ने अवस्था छैन । जनताले फेरी काग्रेस र एमालेलाई सुध्रने मौका दिएका हुन भन्ने कृरा बुझ्नुपर्छ ।

आकस्मिक रुपमा आएको परिणामलाई माओवादीले पनि सोही अनुरुप लिएर चल्न सकेनन भने जनताले निश्चितै रुपमा खबरदारी गर्नेछन् । माओवादीले यो जीतलाई जनताको विजय सम्झनुपर्छ । अहिले आएको निर्वाचन परिणाम आश्चर्यजनक छ त्यो सवैमा जगजाहेर छ । तर अहिले जीत हारको सवाल भन्दा पनि संविधान बनाउने महत्वपुर्ण कुरा हो ।  यसका लागि माओवादीले सवै दलहरु संग सहकार्य गरेर जानु बाहेक अर्को विकल्प छैन ।

श्रोत(copyright) : नेपालजापान.कम
लेखक: शिव शर्मा

दुई पटरीको बिचमा फंसेको छ जवान,
सासु- बुहारीको गृह- युद्घमा शहिद भएको छ जवान,

के भयो उसले आज आफ्नो अधिकार माग्यो त !?

आमा….

श्रीमती त तेरो आज आएको ,
यो उम्र पुरै तैंले म सँग बिताएको ,
कुनै आपत पर्दा,
मेरै ममताको छाया तैले पाएको।

श्रीमति….

आमा त तिम्रो अस्ताउन लागेको घाम हुन्,
भोली छोडी जाने छिन्,
फेरी कुनै आपत विपत पर्दा,
भोली साथ दिने मै नै हुँ ।

आमा….

नगरे विश्‍वास यसलाई ,
यसले के साथ देलाँ,
छोडेर आएको आफ्नो बाबु- आमालाई,
तेरो कसरी साथ देलाँ ?

श्रीमति….

के सोच्दै हुनु हुन्छ ?
के अझै ममा विश्‍वास छैन ?
सँगै जिउँने- मर्ने वाचाहरु,
के यति चाँडै बिर्सनु भयो ?

हो यो सोह्रै आना सत्य हो
दुई पटरीको बिचमा फंसेको छ जवान,
सासु- बुहारीको गृह- युद्घमा शहिद भएको छ जवान।।