Click on Image for Game.
more game click here>>

-Whenever you meet someone you ask, “Have you had your food?” ( bhat khayao/khanubhayo?)
-You feel you haven’t eaten if you haven’t had Bhath (rice).
-You cannot drink without chicken chilly and momos.
-You think chicken chilly and momo are nepali food.
-You dont know that the buff you have been eating is actually short for buffalo.
-You are not allowed to hum or sing while eating.
-You go out for lunch/ dinner/ whatever in a group and look at the menu for
half an hour and order the following:
1. momo
2. chowmein
3. fried rice
4. chicken chilli
-You think all festivals mean relatives playing cards and getting drunk.
-You know the party mean 3d= dance, drink and dangdung (fight).
-You are good at drunk driving, especially on motorcycles…
-You think of titaura and your saliva glands go wild!!
-You feel obligated to pay for everyone else when eating out with your friends.
-You meet someone in a movie hall and ask, ” Have you come to watch a
movie?” (cinema herna ayeko?)
-You look up when you hear an airplane.
-You point with your lips.
-You are crossing a one way street and you have to check both sides. ( debre
ani daine )
-Your relatives give you money whenever you visit them. ( even when you are 40)
-When you see a pair of slippers upside down (ulta chappal) you have to
turn it around.
-You don’t cut your nails at night. (alas the devil might take You and your
family.)
-You laugh at everything on Nepali TV but you still watch it.
-You have been dragged to a mandir on saraswati puja so that you will get
good grades.
-Your grandmum doesnt let you whislle at night.
-You cant date someone if you are not in love.
-You watch Korean movie and try to act like one.
-You miss those mountains you used to see the moment you opened your eyes in
the morning.
-You miss wai wai ,churpi and tituara almost any given day.
-Your conversation with any Nepali you just met always ends up being an interview to unearth the degree of association with this person. (yee~ Ghar ka?? Myagdi? Tyeso bhaye timile ‘Phalano’ lai chinchhau??) 90% of the time you end up knowing someone who knows someone who knows the person. The remaining 10% of the time the person is your relative.
- You think cats are evil. Feel unluck when you are going somewhere.
- Your American friends ask you if you have climbed mount Everest.
-You probably haven’t even seen mount Everest. “
- You are afraid to step on any paper, or pen (You don’t want to piss off Saraswati and flunk an exam).

Just click START button on the red ball and play pool.

methods of Love….

+kiss on the ear——————–”i’m horny”
+kiss on the cheek—————–”we’re friends”
+kiss on the hand——————”i adore you”
+kiss on the neck——————-”we belong together”
+kiss on the shoulder————–”i want you”
+kiss on the lips———————”i love you” or “i want you”
+holding hands———————–”we can learn to love each other”
+a wink———————————”Let’s get it on”
+slap on the butt———————”thats mine”
+playing with the ear—————-”i can’t live without you”
+holding on tight———————”don’t let go”
+looking into each other’s eyes—”let’s get romantic”
+pulling hair on head—————”tell me you love me”
+arms around the waist ———–”i love you too much to let go”

=advice=
if you’re kissing someone, close your eyes. it’s not nice to stare…

=requirements=
post this again after reading!!…or you’ll have a bad year of relationship

If you REALLY LIKE (or LOVE) SOMEONE right now AND MISS THEM and can’t get them out of your head then re-post this within 1 mintute and whoever you are missing will surprise you tomorrow.”"”"
Source: somewhere

दस वर्ष भन्दा बढी हतियारको लडाई लड्दै आएको माओवादी पहिलो पटक संविधानसभाको निर्वाचनमा सहभागी भएर बहुमत हासिल गरेको छ । निर्वाचनको यो परिणामले विश्व समुदाय समेत अचम्ममा परेको छ । यस्तो परिणाम आउँला भनेर स्वयं माओवादीले समेत कल्पना गरेको थिएन ।
तर जनलहर अप्रत्यासित रुपमा उर्लिएर माओवादी तर्फ गइदियो । यो परिणामबाट माओवादी समेत दंगदास देखिएको छ । माओवादी नेतृत्वले समेत आफनो पक्षमा यस किसिमको जनलहर आउला भने सोचेको मात्र हैन कल्पना समेत गरेको थिएन । तर वास्तविकता अर्कै भइदियो । निर्वाचनको परिणामले माओवादी मुलुककै सवैभन्दा ठुलो दलको रुपमा स्थापित हुन पुग्यो । पहिलो र दोस्रो दलको दर्जा पाएका काग्रेस र एमालेलाई यो परिणामले पछि धकेलेर छाड्यो । 

प्रत्यक्ष निर्वाचनमा उत्साहजनक परिणाम नआउने देखेर नै माओवादीले समानुपातिक निर्वाचन प्रणालीको मागलाई अघि सारेका थिए । यो यथार्थतालाई माओवादीले समेत बुझेको हुनुपर्छ । संविधानसभाको निर्वाचन अघि माओवादीका जिम्मेवार नेताले निर्वाचनको परिणाम राम्रो नआए महाविद्रोह र दस मिनेटमा सत्ता कब्जा गर्ने डर त्रास देखाएका थिए । यी यस्तै त्रासदीपुर्ण वातावरणले जनता निकै त्रसित भए । कतै फेरी माओवादीले विद्रोह गरेर पुन पहिलाकै अवस्थामा जाने त हैनन भन्ने एक खालको भय र आतंक सृजना भयो ।

जसको फलस्वरुप जनता सजक  र सचेत भए । अव पनि माओवादीलाई सत्ताको दाबेदार बनाइएन भने मुलुक फेरी द्धन्द्धको चपेटामा पर्ने देखेर माओवादीलाई अभिमत जाहेर गरे । माओवादीले अहिले यो परिणाम ल्याउनुको पछाडी जनमानसमा छाएको एक खालको भय र त्रासको वातावरण पनि कारक बनेको छ । यति मात्र हैन कतिपय गाउँ गाउँमा हामीलाई भोट नदिए दुरबीनले देखिन्छ भन्यो । कतिपय ठाउँमा त वाइसियल लगाएर अन्य दलका कार्याकर्तालाई गाउँ पस्न दिएन ।

माओवादीले चुनावी परिणाम आफनो पक्षमा पार्न यस्ता अनेकौ हत्कण्डा मच्चायो । धेरै ठाउँमा एमाले र कांग्रेस कार्याकर्ता वाइसियलबाट कुटिएका समाचारहरु छापाहरुमा आए । राजधानी देखि रौतहट सम्म बमबिस्फोट हत्या बलात्कार सम्मको घटनामा जिम्मेबार ठानिएका अपराधी बबन सिंहले रौतहटबाट चुनाव जिते । के कारण जनताले उसलाई मत दिए । उ कुनै राजनीतिक एजेन्डा भएको र राजनितिक व्यक्तित्व पनि हैन । यसको पछाडी जनमानसमा छाएको त्रासकै उपज हो । त्रासकै कारण जनताले उनलाई मत दिए । माओवादीले पनि धेरै ठाउँमा तर्साउने काम भने गरेका हुन । अहिले परिणाम माओवादीको पक्षमा आउनुमा पनि यस्तै घटनाहरुको नतिजाले बल पुर्‍याएको न भन्ने  राजनितिक विश्लेषकहरुको भनाई पाइन्छ ।

 यो भय र त्रासकै कारण माओवादीले बहुमत ल्यायो भनेर भन्न चाही नमिल्ला । धेरैलाई हेर्‍यौ पटक पटक, माओवादीलाई हेरौ यसपटक भन्ने माओवादीको यो नाराले पनि त्यतिकै प्रभाव जमायो । पटक पटक काग्रेस र एमालेलाई सत्तामा पुर्‍याएर हेरेका आम जनताले उनिहरुबाट उपलब्धी खास नपाएको गुनासो बारम्बार गरिरहन्थे । निश्चित रुपमा काग्रेस र एमाले १० वर्षको सशस्त्र द्धन्द्धमा  गाउँघरमा कहिल्यै जान सकेनन । उनिहरु केवल शहर केन्द्रीत रहे ।  जनताका लागि उनिहरुले गतिलो राजनिति गर्न सकेनन । चुनावी आएपछि मात्र जनताको घरदैलो छिर्नै नेताहरुको हर्कतलाई जनताले राम्रो संग बुझे । बुझेनन् मात्र राम्रो सबक पनि सिकाएर छाडे ।

उनिहरुलाई मत दिदा दिदै दिक्क भएका जनताको सहानुभुति यसपटक माओवादीलाई गयो । माओवादीले पनि हाम्रो निति र सिद्धान्तले चुनाव जितेको भनेर घमन्ड नकसे हुन्छ । जनताले त्यसलाई आधार मानेर माओवादीलाई मत दिएका निश्चित रुपमा हैन । काग्रेस र एमालेलाई पटक पटक  हेरिसकेका जनताले एकपटक माओवादीलाई हेर्न चाहेका छन् । यथार्थपुर्ण रुपमा विश्लेषण  गरेर हेर्दा के भन्न सकिन्छ भने जनताले माओवादीलाई परीक्षणको रुपमा लिएका छन् । जनताले लिने परीक्षामा माओवादी सफल हुने हुन या हैनन त्यो भने असली रुपमा अव हेर्न बाकी नै छ ।  अव झन माओवादीलाई जिम्मेबारी संगै चुनौती थोपरिएको छ ।  सवै पक्षको भावना बुझेर काम गर्न  माओवादीलाई उति सजिलो भने छैन । बाहिर बसेर देशलाई स्वीजरल्याण्ड बनाउछ भने पनि सत्तामा बसेर सवै कुरा गर्न गारो त्यतिकै छ । । माओवादीले जुन रुपमा जनमानसमा आश्वासन बाडेको छ त्यसलाई व्यवहारिक रुप दिन अब धेरै मुस्किल छ । यसका लागि माओवादीले एमाले र काग्रेसको सल्लाह र सहयोग भने लिनै पर्ने हुन्छ । 

माओवादी अहिलेको अवस्था सम्म आउनुमा नेपाली काग्रेसका सभापति तथा प्रधानमन्त्री गिरिजाप्रसाद कोइरालाको योगदानलाई पनि हामीले मुल्याङकन गर्नुपर्छ । पछिल्लो क्रममा माओवादीलाई राजनैतिक मूलधारमा ल्याउनुमा कोइरालाको योगदानलाई जुनसुकै पार्टिले उच्च मूल्याङकन गर्नु पर्ने देखिन्छ । पार्टिको हारलाई कोइरालाले पनि आत्मसमिक्षा भने गर्नुपर्छ । मूल रुपमा आम नेपाली जनताले काग्रेस र एमालेलाई सरकारमा जान म्यानडेड अहिले दिएका छैनन । निर्वाचनको परिणामले पनि यही दर्शाएको छ । यो वास्तविकतालाई बुझेर काग्रेस र एमाले आत्मआलोचना गर्नुपर्छ । जनताको भावनाको कदर गर्नुपर्छ । अहिले परिणाम आफनो पक्षमा नआउनु राजनीतिक हारको रुपमा लिनु हुदैन । पार्टि भित्रका कमी कमजोरीहरुलाई केलाएर अघि बढ्दा फाइदा हुन्छ ।  एमाले र काग्रेस अहिले हतास मनस्थितिमा पुगी हाल्नु पर्ने अवस्था छैन । जनताले फेरी काग्रेस र एमालेलाई सुध्रने मौका दिएका हुन भन्ने कृरा बुझ्नुपर्छ ।

आकस्मिक रुपमा आएको परिणामलाई माओवादीले पनि सोही अनुरुप लिएर चल्न सकेनन भने जनताले निश्चितै रुपमा खबरदारी गर्नेछन् । माओवादीले यो जीतलाई जनताको विजय सम्झनुपर्छ । अहिले आएको निर्वाचन परिणाम आश्चर्यजनक छ त्यो सवैमा जगजाहेर छ । तर अहिले जीत हारको सवाल भन्दा पनि संविधान बनाउने महत्वपुर्ण कुरा हो ।  यसका लागि माओवादीले सवै दलहरु संग सहकार्य गरेर जानु बाहेक अर्को विकल्प छैन ।

श्रोत(copyright) : नेपालजापान.कम
लेखक: शिव शर्मा

दुई पटरीको बिचमा फंसेको छ जवान,
सासु- बुहारीको गृह- युद्घमा शहिद भएको छ जवान,

के भयो उसले आज आफ्नो अधिकार माग्यो त !?

आमा….

श्रीमती त तेरो आज आएको ,
यो उम्र पुरै तैंले म सँग बिताएको ,
कुनै आपत पर्दा,
मेरै ममताको छाया तैले पाएको।

श्रीमति….

आमा त तिम्रो अस्ताउन लागेको घाम हुन्,
भोली छोडी जाने छिन्,
फेरी कुनै आपत विपत पर्दा,
भोली साथ दिने मै नै हुँ ।

आमा….

नगरे विश्‍वास यसलाई ,
यसले के साथ देलाँ,
छोडेर आएको आफ्नो बाबु- आमालाई,
तेरो कसरी साथ देलाँ ?

श्रीमति….

के सोच्दै हुनु हुन्छ ?
के अझै ममा विश्‍वास छैन ?
सँगै जिउँने- मर्ने वाचाहरु,
के यति चाँडै बिर्सनु भयो ?

हो यो सोह्रै आना सत्य हो
दुई पटरीको बिचमा फंसेको छ जवान,
सासु- बुहारीको गृह- युद्घमा शहिद भएको छ जवान।।

ब्लगिङ गर्दै जाँदा म बल्गसम, ब्लगस्पट, ब्लगर र माइस्पेसका विभिन्न ब्लगहरु पनि पढ्ने गर्छु र ति ब्लगहरुबाट केहि सिक्ने र राम्रो ब्लग पाए भनें यसमा पस्कने पनि गर्दछु । त्यस्तै आज यहाँ मैले एउटा ब्लग भेटे जसमा एउटा राम्रो ब्लगरमा हुनुपर्ने गुणहरु लेखिएको थियो, मलाइ राम्रो लाग्यो र त्यसलाई नेपालीमा अनुवाद गरि प्रस्तुत गर्दै छु ।

* एउटा राम्रो ब्लगरलें आफ्नो पाठकहरुको इज्जत गर्नुपर्छ, उसले पाठकहरुको प्रतिक्रियाहरुको उत्तर दिनुको साथै पाठकहरु सँग गरेको वाचा पुरा गर्नुपर्छ र वाचा पुरा गर्नु नसकेमा कारण खुलाउनु पर्छ ।

* एउटा राम्रो ब्लगरले सधै ब्लग समुहको सदस्य सम्झेर एक-अर्कालाई सहयोग गर्नुको साथैं नयाँ ब्लगरहरुलाई स्वागत गरि उत्साह बढाउने र ब्लगिङको तरिकाहरु आँफुले जानेको सिकाउनु पर्छ ।

यो त भयो मैले एउटा राम्रो ब्लगरमा हुनुपर्ने गुणको बारेमा नेपालीमा अनुवाद गरेको सानो लिस्ट, तर यि बाहेक पनि अन्य गुणहरु पनि होलान् , तपाईहरुले जानेको, मैले नजानेको वा यसमा उल्लेख नगरेको, त्यसैले कृपया केहि छ भनें वा थाहा भएमा मलाई भनि दिनु हुन्छ कि ? धन्यवाद !!

तर…
कथा सकिएको छैन अझै
मलाई थाहा छ
आँखा चिम्लिन् साथ
फेरी चुपचाप बिना आहतमा
सपनीमा आउँछिन् उनि
हाम्रो मिलन हुनलाई
मन मेरो पनि आतुर छ
उनको त्यो नशालु नयनमा
डुब्न बाँकि नै छ
अझै रात आउन बाँकी नै छ ।

पाँच वर्षको प्रवासी जिवन सकाएर एक महिना अगाडी नेपाल पुगेको मेरो साथीलें ‘ के छ त गाँउको हालखबर …? कस्तो भएको छ हाम्रो गाँउ ? ‘ भनि सोध्दा यस्तो माथिको उत्तर दिएको थियो ।

राजधानी यस्तो लाग्थ्यो…

टाढाबाट हेर्दा पाडो उफ्रिरहेको देखिन्थ्यो, तर नजिक गएर हेर्दा राजेशलें डाँन्स गरेको पो रहेछ ।
टाढाबाट हेर्दा भैंसी मात्तिएको जस्तो देखिन्थ्यो, तर नजिक जाँदा जल आत्तिइएकी रहिछिन् ।
टाढाबाट हेर्दा कुकूरलें पुच्छर हल्लाएको जस्तो देखिन्थ्यो, नजिक गएर हेर्दा बिपनाको कपाल हावामा सरर पो भएको रहेछ ।
टाढाबाट हेर्दा आगलागीको धुँवा झैं देखिन्थ्यो, तर नजिक पुगेर हेर्दा थोत्रो गाडीको दुषित साँस पो रहेछ ।
टाढाबाट हेर्दा जाडोमा आगो बाली चिसो लखेटे झैं लाग्थ्यो, नजिकमा पुग्दा टायर बाली विरोध प्रदर्शन गरेको रहेछ ।
जलस्रोतको धनि देश जस्तो लाग्थ्यो तर धाराले त साँस पो फेर्दो रहेछ ।
टाढाबाट हेर्दा ईंटाको थुप्रो जस्तो देखिन्थ्यो, नजिक आई पुग्दा राजधानी पो रहेछ ।

०६२ जेठ ३ गतेदेखि निराहार तपस्यारत बमजन अशान्त वातावरण भएको भन्दै ६ वर्षपछि आफू शान्ति लिएर पुनः र्फकने बताउदै फागनु २७ गते एकाएक गायब हुन्छन् तर ६ वर्ष त होईन तर लगभग दस महिना पछि फेरी चारकोसे झाडीमा तरबार सहित देखा पर्छन् । एकाएक जादु-मन्तर गरेझैं सबैको अगाडी गायब भएका थिएनन् उनि सबैलाई थाहा भएको हो, राती गायब भएका थिए/ भागेका थिए …. जे भनें पनि हुन्छ , फेरी ध्यान स्थलमा होहल्ला भएको भनेर गायब भएका थिए भनें फेरी त्यही स्थलमा (पहिलेको भन्दा ३ कि.मी. उत्तरमा)मा भेटिनु , अझ तरबार सहित, शंकाको विषय छ । गौतम बुद्घको पाईलामा अघि बढेका बमजनको साथमा तरबार भेटिनु अलि हजम भएन । ‘लिटिल बुद्घ’को नामले संसार भरि चर्चामा आएका बमजनको असली रुप त पछि थाहा भैहाल्छ । हामीलाई के को टाउको दुखाई , मनले जे सोचेपनि हुन्छ । सोच्नु पर्ने ठाँउपनि छ नि , नेपालको इज्जतको कुरा हो , भोलि बुद्घको नाम बदनाम भयोभनें , होईन र ?

नेपाली जनसम्पर्क समिति अमेरिका
२१९ स्प्रिड फिल्ड एभेन्यू समिटी
न्यूजसर् ०७९०१ अमेरिका
फोन ६४६ २८५ २६९३
इमेलः kc@chhetrylaw.com

प्रेस विज्ञप्ति :

नेपाली कांग्रेस केन्द्रीय समितिबाट २०६३ मंसीर ४ गतेको निर्णय अनुसार गठित यस नेपाली जनसम्पर्क समिति संयुक्त राज्य अमेरिका अधिवेशन तयारी समितिको पछिल्लो बैठक मिति तद्अनुसार सन् २००६ डिसेम्बर २० तारिख सम्पन्न भएको छ । यसअघि डिसेम्बर ०३ डिसेम्बर १२ र डिसेम्बर १५ तारिखमा पनि समितिको बैठक सम्पन्न भएको छ । सबै बैठकमा पाँचै जना सदस्य पदाधिकारीहरु संयोजक म स्वयं खगेन्द्र जी.सी.सहित सदस्यहरु आनन्द विष्टडा, सुरेन्द्रराज देवकोटा, मृदुला कोइराला र कृष्ण लामिछानेले टेलि कन्फ्रेन्समार्फत सहभागिता जनाएका थियौं ।

पछिल्लो बैठकमा पार्टीले सुम्पिएको जिम्मेवारीलाई सामूहिक रुपमा कसरी पुरा गर्ने भन्ने विषयमा सबै पदाधिकारी साथीहरुका बीचमा छलफल भयो। जसअनुसार समितिको प्रथम अधिवेशन आगामी सन् २००७ मे २७ तारिखका दिन टेक्सासको डल्लासमा सम्पन्न गर्ने निर्णय गरिएको छ। यसैगरी अधिवेशनका लागि निर्वाचन समिति सदस्यता विस्तार समिति र न्यायिक समिति गठन गर्ने निर्णय समेत गरिएको छ। समितिले नेपाली कांग्रेससँग आवद्ध सबैलाई सदस्यताका लागि औपचारिक आग्रह गर्ने निर्णय समेत गरेको छ । यसअघि डिसेम्बर १५ तारिख सम्पन्न बैठकमा विघटित नेपाली जनसम्पर्क समितिउत्तर अमेरिकाले आगामी डिसेम्बर ३० तारिखका दिन टेक्सासको डल्लासमा आयोजना गर्न लागेको भनिएको सम्मेलनका बारे विस्तृत छलफल हुँदा पार्टी निर्णयपछि विकसित नयाँ परिस्थितिमा सो अधिवेशन नगर्ने सर्वसम्मत निर्णय गरिएको थियो । विघठित दुवै समितिका तर्फबाट पार्टी निर्णयलाई सहर्ष स्वीकार गरी विकसित नयाँ परिस्थितिमा पार्टीको सांगठनिक गतिविधिलाई अघि बढाउने प्रतिवद्धता व्यक्त गर्दै अव सबै काम पार्टीले गठन गरेको तयारी समितिबाटै गर्ने सर्वसम्मत निर्णय गरिएको थियो । यसका लागि अधिवेशन तयारी समितिको संयोजकको तर्फबाट म सबै पदाधिकारी साथीहरुलाई धन्यवाद दिन चाहन्छु । यसैगरी पार्टीका शुभेच्छुक एवं शुभचिन्तक साथीहरुले पुर्याउनु भएको योगदानलाई पनि म समितिको तर्फबाट विशेष आभार व्यक्त गर्दछु ।

हामी पार्टीको नीति निर्देशन अनुसार पार्टीले सुम्पिएको जिम्मेवारी पुरा गर्न प्रतिबद्ध भएको स्पष्ट पार्दछौं । यस कार्यमा अमेरिकाभर छरिएर रहनू भएका नेपाली कांग्रेसमा आस्थावान् सबै साथीहरुबाट समितिलाई निरन्तर सहयोग र सुझाव प्राप्त हुने नै छ भन्ने विश्वास हामीले लिएका छौं ।

जय नेपाल ।
डिसेम्बर २१ २००६
भवदीय- खगेन्द्र जी. सी.
(संयोजक)

आज भन्दा ठिक एक वर्ष अगाडी मैले ५ वटा कविताहरु बाट ब्लगिङ्ग शुरु गरेको थिए । त्यस बेलाको फुर्सदको समयमा शुरु गरेको मेरो नेपाललें एक वर्ष पुरा गराउने कुनै योजना थिएन तर आज जसो तसो एक वर्ष पुरा गरेको छ । नेपालमा हुँदा साथीले हटमेलमा ई-मेल खोलिदिएको र अर्को पटक खोल्न नआँउदा पछि Dead भएको कुरा पनि हिजो अस्ती जस्तो लाग्छ । यहाँ आएर शुरुमा साइबर जानी-नजानी कम्प्युटर चलाए र पछि साथी/दाई (बिकाश) कोठामा गएर कम्प्युटरको बारेमा अलिकत सिक्ने मौका पाए र त्यहिबाट याहुमा ई-मेल खोले र याहु च्याटमा विभिन्न देशहरुको च्याटरहरु च्याटमा मात्र दिन बितिरहेको थियो ।

एक दिन दाईले कति च्याटमा मात्र व्यस्त हुने यसो नेपालको न्युजहरु पनि हेर्ने गर्नु पर्छ भन्नु भा’को र वहाँको ब्लग पढ्दा (शुरुमा वहाँको ब्लगस्पटमा ब्लग थियो अहिले सो Delete गर्नु भा’को छ । ) म पनि ब्लग तिर ध्यानाकर्षण भए र मैले पनि ब्लग दर्ता गर्न पुगें । धेरै कुराको अज्ञानताले शुरुमा ब्लगिङ्ग गर्न अलि कठिन भएको थियो तर पछि पछि ठिक-ठिकै भयो । कहिले साईवरबाट कहिले दाईको बाट ब्लगिङ्ग गर्न थाले, फेरी त्यो पनि सम्भव भएन र मैले पनि कोठामा ईन्टरनेट राख्‍ने बिचार गरे र कोठाकै साथीसँग मिलेर कम्प्युटर+ ईन्टरनेट राखे र मासिक नेपाली लगभग तीन हजार तिरेर अझसम्म ईन्टरनेट चलाई राखेको छु । त्यसबेलाको फुर्सदको समयमा त ठीकै थियो तर अहिले कम्पनीमा काम बढेकोले न ब्लगमा समय दिन सकिन्छ न २४ घण्टे ईन्टरनेटको सहि उपयोग गर्न सकिन्छ ।

अब त मेरो लागी कोरियामा भात सकिए जस्तो छ । तीन वर्षको भिषा यहि आउँदो २७ जनवरीमा सकिन्छ त्यस पछि सायद घरतिरको बाटो तत्ताउनु पर्ला जस्तो छ । तै पनि विचार गर्दै छु । नेपालमा अझै केहि गरिखान सकिने अवस्था भैसकेको छैन । दिन-दिनै चक्का-जाम र नेपाल बन्दको चलनलें अझ प्रगति गर्दै छ । “शान्ति कुन चराको नाम हो ?” अझै थाहा छैन ।कहिले माओवादी बहुलाउने कहिले सात दलका नेताहरु त कहिले राजा…. अझ कहिले त सबै बहुलाउन थाल्छन् र पो मर्नु भा’छ नेपाली जनतालाई । सानो तिनो कुरामा देशनै बन्द गर्नु पर्छ, टायर नबाली हुन्न ? हुँदा- हुँदा विश्व खुसीले हर्षित हुने बेलामा पनि नेपाल बन्द रे !! वाह ! वाह !! प्रचण्ड जय होस् , हो यसरीनै बनाउछौ तिमीले नेपाललाई सिंगापुर ………

*******************************
२.
चारजना साथी पिकनिक जाने बिचार गर्दै थिए । सबैले खानेकुरा घरबाटै लिएर जाने निधो गरे ।
पहिलो : म मिठाई लैजान्छु ।
दोस्रो : म दाल-तरकारी ल्याउछु ।
तेस्रो : म रोटी, परौठा बनाएर ल्याउछु ।
चौठो (जुन अलि कंजुस थियो ): म आफ्नो दुबै भाईलाई लिएर आउछु ।

*******************************
३.
भुगोलको शिक्षकले विधार्थीलाई प्रश्न गर्छन् ।
शिक्षक : हामीलाई सुर्य र चन्द्रमा कुनबाट बढि फाइदा हुन्छ ।
एउटा विधार्थी तुरन्त उठेर: चन्द्रमा बाट सर ।
शिक्षक : कसरी ?
विधार्थी : सुर्यले उज्यालोमा मात्र प्रकाश दिन्छ जसले केहि काम हुदैन तर चन्द्रमाले अन्ध्यारो पनि उज्यालो बनाई दिन्छ त्यसैले ।
*******************************
४.
एउटा शववाहन गाडीमा शव राखेर पशुपति तिर लैजादै थिए तर गाडी बन्द थियो र सबैले त्यसलाई धकेलेर लैजाँदै थिए । त्यो देखेर एउटा बटुवाले सोधेछ - किन गाडी खराब भएको छ र ? कसैले उत्तर दिएछ : होईन , मर्ने मान्छेको अन्तिम इच्छा थियो कि कुनै पनि हालतमा पेट्रोलको बचत हुनु पर्छ ।

*******************************
५.
बिरामी श्रीमानलाई श्रीमति र छोरा मिलेर अस्पताल लैजान्छन् । अस्पताल लगेको एकछिन पछि डाँक्टरले भन्छ : वहाँ त मरिसक्नु भएको छ । त्यो सुनेर बिरामी जुरुक्क उठेर भन्छ : म त ज्युँउदै छु । जहिले पनि श्रीमानको कुरा काट्ने बानी परेको श्रीमति भन्छिन् : नकराउनुस् ! तपाई डाँक्टरले भन्दा जान्नुहुन्छ कि क्या हो ?
आजलाई यत्तिनै ……