ब्लग, ब्लगिङ र ब्लगर …..वास्तवमा यि शब्दहरु मैले नेपालमा छँदा पढेको त के सुनेको पनि थिएन । शुरुमा यि शब्दहरु मेरो लागि केहि अप्ठ्‍यारो र अनजान थिए तर हाल साधारण भएको छ । मेरो ब्लगिङ यात्रा त तपाईहरुलाई थाहा नै छ । ब्लगिङको बारेमा कुरा गर्नु पर्दा मेरो पुरानो अनुभव त हुने कुरै आएन, जे मनमा आयो लेखिदिन्छु । केहि राम्रो लाग्यो, अनौठो लाग्यो त्यो म यस ब्लगमा राखिदिन्छु । कम्प्युटरको बारेमा कम ज्ञान, कम शिक्षा, टाइपिङ् स्पिड पनि कम …. अरु धेरैं कमजोरी हुँदा हुँदै पनि केहि सिक्दैं ब्लगिङ गर्दै छु ।

ब्लगिङ गर्दै जाँदा म बल्गसम, ब्लगस्पट, ब्लगर र माइस्पेसका विभिन्न ब्लगहरु पनि पढ्ने गर्छु र ति ब्लगहरुबाट केहि सिक्ने र राम्रो ब्लग पाए भनें यसमा पस्कने पनि गर्दछु । त्यस्तै आज यहाँ मैले एउटा ब्लग भेटे जसमा एउटा राम्रो ब्लगरमा हुनुपर्ने गुणहरु लेखिएको थियो, मलाइ राम्रो लाग्यो र त्यसलाई नेपालीमा अनुवाद गरि प्रस्तुत गर्दै छु ।

* एउटा राम्रो ब्लगरलें आफ्नो पाठकहरुको इज्जत गर्नुपर्छ, उसले पाठकहरुको प्रतिक्रियाहरुको उत्तर दिनुको साथै पाठकहरु सँग गरेको वाचा पुरा गर्नुपर्छ र वाचा पुरा गर्नु नसकेमा कारण खुलाउनु पर्छ ।

* एउटा राम्रो ब्लगरले सधै ब्लग समुहको सदस्य सम्झेर एक-अर्कालाई सहयोग गर्नुको साथैं नयाँ ब्लगरहरुलाई स्वागत गरि उत्साह बढाउने र ब्लगिङको तरिकाहरु आँफुले जानेको सिकाउनु पर्छ ।

यो त भयो मैले एउटा राम्रो ब्लगरमा हुनुपर्ने गुणको बारेमा नेपालीमा अनुवाद गरेको सानो लिस्ट, तर यि बाहेक पनि अन्य गुणहरु पनि होलान् , तपाईहरुले जानेको, मैले नजानेको वा यसमा उल्लेख नगरेको, त्यसैले कृपया केहि छ भनें वा थाहा भएमा मलाई भनि दिनु हुन्छ कि ? धन्यवाद !!

दिन बिती सक्यो
रात आउन अझै बाँकी नै छ
दिउँसो देखेको थिए उनलाई
यहि गल्लीमा आउदै थिईन
नशालु नजर झुकाउदै
रेशमी कपाल लहराउदैं
बारुली कम्मर मर्काउदै
बोलाउछ कि भन्ने भावना बनाउदै

तर…
कथा सकिएको छैन अझै
मलाई थाहा छ
आँखा चिम्लिन् साथ
फेरी चुपचाप बिना आहतमा
सपनीमा आउँछिन् उनि
हाम्रो मिलन हुनलाई
मन मेरो पनि आतुर छ
उनको त्यो नशालु नयनमा
डुब्न बाँकि नै छ
अझै रात आउन बाँकी नै छ ।

“गाँउका सानो रुखहरु ठुलो भएको रहेछ, ठुला रुखहरु हराईसकेका रहेछन्, सधैं संगितमय हुने तल्लो रानीवनको नाम तारेभिर भएछ, माथिल्लो रानीवन अहिले गाईचरण भएको रहेछ। गा.वि.स भवनमा जंगलको’ले आगो तापेका रहेछन्, सात वर्ष अगाडी गाँउ ल्याइएको बिजुलीको पोल अहिले बिजुली नजोडे पनि तार ताङ्गिएको रहेछ । म सँगैको साथी दुई वर्ष अगाडी भन्सारमा हाकिम भई अहिले पच्चिस लाखको घर खडा गरेछ । हिजो एउटा हातले सिंगान पोछ्दै अर्को हातले जाङ्गे समाउदै दौड्ने कान्छा छोराको बाँउ भएछ । जंगल जानु भन्दा झाँडु लागाउछु भनि सबै विदेश पलायन भएछन्, गाँउको बुढापाकालाई स्वच्छ हावा भन्दा शहरको दुषित वातावरणनै प्यारो लाग्न थालेछ। गाँउबाट लखेटेर फेरी शहरबाट पनि धपाउने बिचार गर्दैछन् अरे! हप्‍तामा दुई दिन चक्का जाम नियम जस्तै भा’ छ रे ! महिनामा एक दिन नेपाल बन्द नभए उनिहरुको खाना पच्दैन अरे! चोरी डकैती, लुट-पात, हत्या र बलत्कार जस्तो काम बढ्दै गएको छ । एकले अर्काको खुट्टा तान्ने जस्तो राम्रो बानी सबैले सिक्दै गएको पनि आभाष हुन् थालेछ , देशविकासको नाउमा भकारी भर्ने बानी गएको रहेनछ । दस वर्षसम्म ठप्प भएको देशको स्थिती अझै उस्तै छ । ”

पाँच वर्षको प्रवासी जिवन सकाएर एक महिना अगाडी नेपाल पुगेको मेरो साथीलें ‘ के छ त गाँउको हालखबर …? कस्तो भएको छ हाम्रो गाँउ ? ‘ भनि सोध्दा यस्तो माथिको उत्तर दिएको थियो । (more…)

Touch wherever you want , she will re-act with a sweet voice~~

Sorry !! This picture isn’t upload.

तपस्वी रामबहादुर बमजन दस महिनापछि महेन्द्र राजमार्गको निजगढ-पतलैया खण्डको आठकिलो भन्ने ठाउँबाट ५ किलोमिटर उत्तर जंगलमा धारिलो तरबार सहित सिकारीहरूले तपस्यारत अवस्थामा फेला पारेका छन् । पुष्ट शरीर, लामो कपाल भएका बमजन यसपटक मिजासिलो रूपमा देखिएका छन् र तरबार बारेको सञ्चारकर्मी र सर्वसाधारणको जिज्ञासालाई विनम्रता पूर्वशान्त पारेका थिए । तपस्या स्थलमा कोलाहल हुन नदिन र अनुयायीहरूलाई १०/१५ हात परबाट दर्शन गर्न र त्यहाँदेखि ५ किमी पश्चिमस्थित ऐतिहासिक हलखोरीया दह छेउ बस्ने इच्छा उनले व्यक्त गरेका छन् । अझै अन्न नखाएको र जंगली जडिबुटी मात्र खाई बारा, पर्सा र रौतहटको जंगलमा तपस्या गरिरहेको पनि बताए ।
कान्तिपुर दैनिक (more…)

[प्रस्तुत तलको नेपाली जनसम्पर्क समिति अमेरिकाको प्रेस विज्ञप्‍ती मलाई ई-मेलबाट प्राप्त जस्ताको तस्तै यहाँ प्रस्तुत गरेको छु । यो मेरो ई-मेलमा आएको दोस्रो मेल हो, तपाई पनि केही लेख, रचना, कविता वा चुट्किलाहरु पठाउन चाहनु हुन्छ भनें मेरो ई-मेलमा पठाउन सक्नु हुन्छ । धन्यबाद !]

नेपाली जनसम्पर्क समिति अमेरिका
२१९ स्प्रिड फिल्ड एभेन्यू समिटी
न्यूजसर् ०७९०१ अमेरिका
फोन ६४६ २८५ २६९३
इमेलः kc@chhetrylaw.com

प्रेस विज्ञप्ति :

नेपाली कांग्रेस केन्द्रीय समितिबाट २०६३ मंसीर ४ गतेको निर्णय अनुसार गठित यस नेपाली जनसम्पर्क समिति संयुक्त राज्य अमेरिका अधिवेशन तयारी समितिको पछिल्लो बैठक मिति तद्अनुसार सन् २००६ डिसेम्बर २० तारिख सम्पन्न भएको छ । यसअघि डिसेम्बर ०३ डिसेम्बर १२ र डिसेम्बर १५ तारिखमा पनि समितिको बैठक सम्पन्न भएको छ । सबै बैठकमा पाँचै जना सदस्य पदाधिकारीहरु संयोजक म स्वयं खगेन्द्र जी.सी.सहित सदस्यहरु आनन्द विष्टडा, सुरेन्द्रराज देवकोटा, मृदुला कोइराला र कृष्ण लामिछानेले टेलि कन्फ्रेन्समार्फत सहभागिता जनाएका थियौं ।
(more…)

पुष ६ गतें,

आज भन्दा ठिक एक वर्ष अगाडी मैले ५ वटा कविताहरु बाट ब्लगिङ्ग शुरु गरेको थिए । त्यस बेलाको फुर्सदको समयमा शुरु गरेको मेरो नेपाललें एक वर्ष पुरा गराउने कुनै योजना थिएन तर आज जसो तसो एक वर्ष पुरा गरेको छ । नेपालमा हुँदा साथीले हटमेलमा ई-मेल खोलिदिएको र अर्को पटक खोल्न नआँउदा पछि Dead भएको कुरा पनि हिजो अस्ती जस्तो लाग्छ । यहाँ आएर शुरुमा साइबर जानी-नजानी कम्प्युटर चलाए र पछि साथी/दाई (बिकाश) कोठामा गएर कम्प्युटरको बारेमा अलिकत सिक्ने मौका पाए र त्यहिबाट याहुमा ई-मेल खोले र याहु च्याटमा विभिन्न देशहरुको च्याटरहरु च्याटमा मात्र दिन बितिरहेको थियो ।

एक दिन दाईले कति च्याटमा मात्र व्यस्त हुने यसो नेपालको न्युजहरु पनि हेर्ने गर्नु पर्छ भन्नु भा’को र वहाँको ब्लग पढ्दा (शुरुमा वहाँको ब्लगस्पटमा ब्लग थियो अहिले सो Delete गर्नु भा’को छ । ) म पनि ब्लग तिर ध्यानाकर्षण भए र मैले पनि ब्लग दर्ता गर्न पुगें । धेरै कुराको अज्ञानताले शुरुमा ब्लगिङ्ग गर्न अलि कठिन भएको थियो तर पछि पछि ठिक-ठिकै भयो । कहिले साईवरबाट कहिले दाईको बाट ब्लगिङ्ग गर्न थाले, फेरी त्यो पनि सम्भव भएन र मैले पनि कोठामा ईन्टरनेट राख्‍ने बिचार गरे र कोठाकै साथीसँग मिलेर कम्प्युटर+ ईन्टरनेट राखे र मासिक नेपाली लगभग तीन हजार तिरेर अझसम्म ईन्टरनेट चलाई राखेको छु । त्यसबेलाको फुर्सदको समयमा त ठीकै थियो तर अहिले कम्पनीमा काम बढेकोले न ब्लगमा समय दिन सकिन्छ न २४ घण्टे ईन्टरनेटको सहि उपयोग गर्न सकिन्छ ।

अब त मेरो लागी कोरियामा भात सकिए जस्तो छ । तीन वर्षको भिषा यहि आउँदो २७ जनवरीमा सकिन्छ त्यस पछि सायद घरतिरको बाटो तत्ताउनु पर्ला जस्तो छ । तै पनि विचार गर्दै छु । नेपालमा अझै केहि गरिखान सकिने अवस्था भैसकेको छैन । दिन-दिनै चक्का-जाम र नेपाल बन्दको चलनलें अझ प्रगति गर्दै छ । “शान्ति कुन चराको नाम हो ?” अझै थाहा छैन ।कहिले माओवादी बहुलाउने कहिले सात दलका नेताहरु त कहिले राजा…. अझ कहिले त सबै बहुलाउन थाल्छन् र पो मर्नु भा’छ नेपाली जनतालाई । सानो तिनो कुरामा देशनै बन्द गर्नु पर्छ, टायर नबाली हुन्न ? हुँदा- हुँदा विश्व खुसीले हर्षित हुने बेलामा पनि नेपाल बन्द रे !! वाह ! वाह !! प्रचण्ड जय होस् , हो यसरीनै बनाउछौ तिमीले नेपाललाई सिंगापुर ………

१.
राम- यो मेरो एकदम इमान्दार कुकूर हो । यसले दैनिक मलाई कान्तिपुर पत्रिका लिएर दिन्छ ।
अर्जुन(साथी)- जाबो पत्रिका लिएर दिनुलाई पनि इमान्दारिता भन्छन् ?
राम- किन नहुनु त ?। छिमेकीकोबाट पत्रिका उठाएर ल्याउनु कति ‘रिक्स’को कुरा हो , जो त्यहिले कहाँ सक्छ ।

*******************************
२.
चारजना साथी पिकनिक जाने बिचार गर्दै थिए । सबैले खानेकुरा घरबाटै लिएर जाने निधो गरे ।
पहिलो : म मिठाई लैजान्छु ।
दोस्रो : म दाल-तरकारी ल्याउछु ।
तेस्रो : म रोटी, परौठा बनाएर ल्याउछु ।
चौठो (जुन अलि कंजुस थियो ): म आफ्नो दुबै भाईलाई लिएर आउछु ।

******************************* (more…)

सयौ थुंगा फुलका हामी, एउटै माला नेपाली
सार्वभौम भई फैलिएका मेची-महाकाली ।

बहुल जाति, भाषा, धर्म संस्कृति छन् बिशाल
अग्रगामी राष्ट्र हाम्रो, जय जय नेपाल ।

एकाबिहानै साथीको मुखबाट निस्केका यी गीतहरुले म झसङ्ग भए, आँखा मिच्दै उठे, धेरै ढिलो भएछ । साथीले बिहानै यो गीत मेरो संसार ब्लगबाट पढ्दै हुनुहुन्थ्यो । साथीलाई सोधे यो त गीत होइन रहेछ गीतको बाँउ पो रहेछ, अर्थात भर्खरै राष्ट्रिय गीत छनोटका क्रममा ओखलढुंगाका कानुन व्यवसायी ३५ वर्षिय प्रदिप कुमार राई “व्याकुल माइला” को गीत (अहिलेको राष्ट्रिय गीत) पो रहेछ । गीत सुन्नलाई यहाँ क्लिक गर्नुहोस् >>

यस राष्ट्रिय गीतको बारेमा त धेरैले धेरै कुराहरु लेखिसकेका छन् त्यसैले म थप्न चाहान्न । (more…)

मंसिर ६ गतें,

काठमाडौंको विरेन्द्र अन्तर्राष्ट्रिय सम्मेलन केन्द्रमा एउटा विशेष समारोहका बीच प्रधानमन्त्री गिरिजाप्रसाद कोइराला र नेकपा माओवादी अध्यक्ष प्रचण्डले २०५२ सालदेखि नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी माओवादीद्वारा संचालित सशस्त्र द्वन्द्व सरकार र माओवादीबीच मंगलबार साँझ भएको ऐतिहासिक शान्ति सम्झौतापछि औपचारिक रुपमा अन्त्य भएको घोषणा गर्दै संझौता पत्रमा हस्ताक्षर गरेका थिए।

सम्झौतामा राजाको कुनै राजनीतिक अधिकार नहुने, व्यक्तिगत स्वतन्त्रताको प्रत्याभूति दिइने, हत्या, अपहरण, बलजफ्ती, चन्दा असुली लगायतका दबावमूलक कार्यहरु दुवै पक्षबाट बन्द गरिने कुरा पनि सम्झौतामा उल्लेख छ । त्यसैगरी बाल सैन्य भर्नामा रोक, शिक्षण संस्थामाथिको सैनिक गतिविधिको अन्त्य, द्वन्द्वबाट विस्थापितहरुलाई आफ्नो घर फर्कन वा चाहेको स्थानमा जान सक्ने वातावरणको प्रत्याभूति दिने कुरामा पनि सरकार एवं माओवादी दुवै पक्ष सहमत भएका छन् । संझौतापत्र पढेर सुनाउँदै गृहमन्त्री कृष्णप्रसाद सिटौला भन्नुहुन्छ , “२०५२ सालदेखि चली आएको सशस्त्र युद्ध समाप्त भएको घोषणा गर्दछु।” उक्त संझौतासँगै माओवादी विद्रोहीहरूले १० वर्षदेखि जारी राखेको सशस्त्र संघर्षको विधिवत अन्त्य भएको घोषणा गरिएको थियो। उक्त संझौता अन्तर्गत दुवै पक्षले अब एक अर्कामाथि आक्रमण गर्ने छैनन्। (more…)

मंसिर ४ गतें, आज मेरो जन्मदिन । वास्तवमा मैंले मेरो जन्मदिनको दिन आफ्नो जन्मदिन आजै हो भनेर थाहा पाएको यो पहिलो पटक हो । मलाई अझै सम्झाना छ आमालें मेरो जन्म कथा सुनाउँदा भन्नु भएको । म जन्मेको भोली पल्ट ‘शत्‌विजरोषण’ ( शत्‌विज छर्ने) दिन थियो रे , र गलेश्वरमा (म्याग्दीको एक पवित्र स्थल जहाँ शिवजीको ठुलो मन्दिर छ ।) शत्‌विज छर्नका लागी दिनभरी र राती पनि मान्छेहरुको धुईरो थियो रे । हाम्रो घर मुख्य बाटोमा पर्ने भएकोले रातीपनि मान्छेहरु हिडेको प्रष्टै थाहा हुन्थ्यो । हो त्यहि दिन बेलुका जन्मेको रे म । त्यसताका यो दिन गलेश्वरमा ठुलो जिल्लास्तरिय मेलाको आयोजना हुने गर्थ्यो रे । मैले थाहा पाउँदा पनि त्यहाँ मेला लाग्ने गर्थ्यो, धवलागिरीको चारै जिल्लाबाट मेलामा हुने खेलहरुको प्रतियोगितामा भागलिन त्यहाँ आउन गर्थे । मान्छेहरुको भिडमा खुट्टा राख्‍ने ठाँउसमेत हुदैन्थ्यो । एकपल्ट म पनि त्यहाँ हराएको सम्झाना ताजै छ , तर माओवादीको चलखेल बढेपछि अहिले त्यो चलन हराएको भएतापनि शत्‌विज छर्ने चलन अझै कायामै छ ।

म जन्मिने साल कति हो ? त्यो त मलाई थाहा हुने कुरा भएन तर आमाको अनुसार म आजै अर्थात मंसिर ४ गतें जन्मेको तर ‘कुन साल ?’ भन्दा खासै सम्झाना नरहेको बताउनु हुन्छ, त्यतिबेला आजभोलीको जस्तो अस्पताल त थिएन जसमा जन्मिन साथ गते, बार, समय …सेकेन्ड समेत टिपिन्छ । तैपनि मेरो गाँव त अति विकत ठाँउमा घामको झुल्को हेरेर समयको अनुमान गर्ने जमाना …कसले टिप्छ जन्मेबार ? जन्म सालकै कुरा गर्नु पर्दा नेपालबाट त्यस्तै ८, १० वर्षको उमेरमा इण्डियातिर अध्ययनको लागी गएको त्यहाँ जन्मदिन भनेर कति लेखाउनु भयो या लेखाउनु भएन त्यो पनि थाहा भएन, तर चिनामा (जन्मपात्रोमा) २०३३ सालको भनेपछि आमाको भनाई अनुसार २०३३-०८-४ गतें शुक्रबार हुनुपर्ने तर नागरिकतामा २०३३-०८-१२ शनिबार छ । छोटकरीमा भन्नुपर्दा मेरो लगभग हरेक कुरामा जन्मदिन या जन्मबार अलग अलग छ । त्यसैले मलाई मेरो आफ्नै जन्मदिन ठिक सँग थाहा छैन । जे भएपनि मैले मेरो जन्मबार ‘शुक्रबार’ र जन्मदिन २०३३ साल मंसिर ०४ गते नै मान्छु र मेरो प्रायजसो सबै डकुमेन्टहरुमा पनि यहि छ ।

नामको कुरा गर्नु पर्दा पनि त्यस्तै छ । चिनामा त मेरो नाम ‘राम’ छ , तर ८, १० वर्षसम्म नेपालमै हुँदा ‘टेक नारायण’ रे, इण्डियामा गएपछि शुरुमा ‘टेक प्रसाद’ रे फेरी होस्टलमा भर्ना हुँदा ‘प्रेम प्रसाद’ र फेरी नेपालमा फर्के पछि हाल अहिलेको नाम ‘टंक प्रसाद’ नै छ । यो त समय र ठाँउ अनुसार मेरो नाम मेरो अभिभावकहुरुले फेर्दै गए तर जन्मपत्रोमा भएको नाम ‘राम’ नराखेर किन मेरो नम ‘टंक’ हुन् पुग्यो त्यो चाँहि थाहा हुन् सकेन । कोई छ मेरो नाम ‘टंक’को अर्थ बताउने वाला ?

फेरी जन्मकै कुरा गर्दा मर्ने कुरा पनि गर्नु पर्‍यो । जन्मँदा त मान्छेहरुलाई थाहा हुन्छ तर मर्दा… अँह.. थाहा हुदैन । त्यो चाँहि किन होला हैं ? त्यसैले होला कमप्युटरयुगमा धेरैलें मर्ने मिति थाहा पाउँने साईटहरु बनाएका छन् । http://www.deathclock.com यो एउटा साईट ‘Koreanp’ ब्लगबाट हेरेको, जसअनुसार म Thursday, September 08, 2050 मा मर्ने रहेछु । भनेपछि म लगभग ७४ वर्ष बाँच्ने रहेछु । ओह !! यो के ? यदि मैले धुम्रपान गर्थे भनें Tuesday, March 10, 2043 सालमा मर्ने रहेछु । भनेपछि धुम्रपान गर्दा मेरो भिषा लगभग सात वर्ष अगाडीनै लाग्दो रहेछ । धन्य प्रभु…. म धुम्रपान गर्दैन !! तपाई नि ? धुम्रपान ……? कि…… ? धुम्रपान भनेको सात वर्षको फरक रहेछ । ……मात्र सात……… ल त बाँई…बाँई …।।।

मंसिर १ गतें,

” ग्रिन मशिन” नामक १०० USD मा पाईने हरियो रङ्गको सानो लैपटप ।”

कमप्युटर (लैपटप) आधुनिक जमानामा सबैभन्दा उपयोगी वस्तु , सबैलाई थाहा भएको कुरा हो नभने पनि हुन्छ , तर यसको मुल्य अलि बढि, अझ नेपाल जस्तो गरिब देशमा त यसको के कुरा । अझ कमप्युटरमा इन्टरनेट नभएपछि त नुन बिनाको तरकारी । तर आजभोली यो विभिन्न आकारमा पाईन्छ र कम पैसामा (१०० USD मा ) पनि पाईन्छ । त्यसैले मानिसहरु यसलाई साधारण तरिकाले उपयोग गर्ने गर्छन । कमप्युटर, लैपटप होस् वा त्यसको सामानहरु सबै सहजै तरिकाले उपयोग गर्छौं । जसल गर्दा हामीले पछि धेरै दु:ख पाउँछौं र पैसाको नोक्सान पनि हुन् जान्छ । त्यसैले हामीले यसको पाट-पुर्जाहर सँग राम्ररी सावधानी तरिकाले उपयोग गर्नु पर्छ ।

कमप्युटरको हार्डड्राइवलाई फोहोर मैला धुलो र गन्ध सहितको मोजा ,फोहोर टवेलहरु देखि टाढै राख्नु पर्छ । यसले हार्डड्राइवलाई नोक्शानी पुर्‍याएर यसमा सेभ गरिएको सबै फाइलहरु नष्ट हुन् सक्छ । पुरानो बिग्रेको केरा कम्प्युटरको बाहिर राखेमा यसको गन्धले पनि यस्तो हुनसक्ने वैज्ञानिकहरु बताउछन् । यि साधारण कारणहरु जसको सानो हेल्चेक्राईले हाम्रो कमप्युटर नष्ट हुन् सक्छ र हामीले हाम्रो फाईलहरु गुमाउन सक्छौं । सानो सावधानीले हामीले हाम्रो कमप्युटर नष्ट हुन् बाट जोगाउन सक्छौं ।

I love you,
Not only for what you are,
But for what I am
When I am with you.

I love you,
Not only for what
You have made of yourself,
But for what
You are making of me.

I love you
For the part of me
That you bring out;
I love you
For putting your hand
Into my heaped-up heart
And passing over
All the foolish, weak things
That you can’t help
Dimly seeing there,
And for drawing out
Into the light
All the beautiful belongings
That no one else had looked
Quite far enough to find.
(more…)

कार्तिक २२ गतें,

खुशीको खबर वार्ता सफल भयो । सम्पुर्ण नेपालीहरुलाई बधाई छ । हिजो सात राजनीतिक दल र माओवादीविच सहमति भएको छ । छैठौ चरणको शिर्ष बैठक सहमतिमा अन्तरिम सरकार, अन्तरिम संविधान, अन्तरिम संसद, हतियार व्यवस्थापन, संविधान सभा सबैको टुङ्गो लागेको छ । गएराति ९ बजे भएको सहमतिमा कात्तिक ३० गतेभित्र शान्ति सम्झौता गर्ने, मंसिर ५ गतेभित्र माओवादी सेना र हतियार क्याम्पमा राख्ने, ३ सय ३० सदस्यीय अन्तरिम संसद बनाउने, अन्तरिम संविधान अन्तरिम संसदले अनुमोदन गर्ने, संविधान सभाको निर्वाचन भएको छ ।

प्रधानमन्त्री निवास बालुवाटारमा सोमबार र मंगलबार गरी आठ दलबीच भएको २१ घण्टा लामो गम्भीर वार्ता र छलफलपछि आठै दलका शिर्ष नेताहरुले हस्ताक्षर गरी उक्त सम्झौता राति १ बजे नै सार्वजनिक गरिएको थियो । सहमति अनुसार माओवादीको हतियार व्यवस्थापन गरी मंसिर १५ गतेभित्र विधिवत रुपमा अन्तरिम सरकारमा ल्याउने बाटो खुला गरेको छ।
(more…)